رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — الصفحة ٦١٠

منظومه

منظومه

منظومه

جوش بزد طيع سخن سنج باز * كرد عطا را . . . در گنج باز

ميكدهء ذوق بود جان من * شوق دهد نكتهء عرفان من

مطلع انوار جلى شد دلم * منبع احكام قِدم خاطرم

معدن اسرار وجودم ببين * مخزن گنجينهء جودم ببين

سرّ حقايق به صحايف برم * وعظ نصايح به بيان آورم

طوطى شكر شكنم در پيام * مرد خدا گوش كن از من كلام

هركه به هر پند كه در خور بود * در صدف طبع من آن دُر بود

ناطقه‌ام چون‌كه دُرافشان شود * جنّ و ملك واله و حيران شود

عاقله را چون‌كه به فكر آورم * نكتهء سربستهء بكر آورم

مريم طبعم چو كند وضع بار * عيسى تجويد كند آشكار

همچو مسيحا نفسم جان دهد * آب ز سرچشمهء حيوان دهد

يوسف دوران به ملاحت منم * ثانى سحبان به فصاحت منم

طوطى عرفانم ، يارم صفا * هست به هر درد كلامم دوا

قمرى كهسار طريقت منم * بلبل گلزار حقيقت منم

گشته چو سيمرغ به قافم مقرّ * قاف من از عالم ظاهر بدر

بر سر من سايه فكنده خداى * سايه ز من وام برد هر هماى

چرخم و عرش است مرا آشيان * بازم و پرواز كنم لامكان

مرغ معانى و بيان صيد من * تن نتواند كه شود قيد من

قوّتم از دست شهنشاهى است * قدرتم از قدرت‌اللّهى است

مختصرين نسخه‌ام از كلمات * آيهء اميد به ذات و صفات

جام جمم بلكه از آن بهترم * معنى آيينهء اسكندرم

لعل بدخشانم و مشك تتار * نطق من آيد چو نسيم بهار

گر گذرد نكهت من بر دلت * بشكفد از فيض چمن در دلت