رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — الصفحة ٦٠٣

( 14 ) صحايف الوداد و مكاتيب الاتحاد

التعيين من البين ، أعنى رسول الثقلين و منصوب به نعت لعمرك و ياسين و ممدوح به مدح : « وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ » ، ابو القاسم محمّد ، صلى اللّه عليه و آله ، و بر اولاد ابرار و عترت اخيار و اهل بيت اطهار آن زبدهء مكوّنات و سلالهء مجرّدات باد .

نبىّ الورى شمس مُلك وجود * مسمّى به احمد خداوند جود

حبيب خدا صدر دنيا و دين * كه بادا به روحش هزار آفرين

شهنشاه والاى عالىمقام * عليه الصّلاة و عليه السّلام

و تحيّات زاكيات وافيات با بركات نثار مرقد منوّر و مشهد معطّر آن قدوهء اصحاب فضائل و عمدهء ارباب فواضل ، عالم كامل و كامل و اصل ، حامى سراى شريعت و بانى بناى طريقت ، محرم حريم حقيقت ، متمّم ملك الانس و مسلم روح القدس ، مصدر خارق عادات ، مفخر كلّ سيّد و سادات ، مخصوص به فصّ لافتى ، منصوص به نصّ إنّما ، شاهد قدوهء انبيا . و قائد جملهء اوليا ، أبو أئمّة الهدى ، مطلع انوار خفىّ و جلىّ ، أعنى ابو الحسن ، علىّ ابن أبى طالب ، عليه السلام .

چه گويم ز اوصاف آن شير حق * كه بگرفت بر اهل سبقت سبق

مفاتيح باشد فتوحات را * ينابيع باشد فيوضات را

مطاف مَلك مدفن پاك او * فَلك كُحل دزديده از خاك او

مقامات او برتر است از مقال * كمالات او در نيايد به قال

امام خواصّ و شه اصفيا * به علم و عمل جمله را پيشوا

ازو يافته دين و آيين نظام * به دو گشته كار محمّد تمام

مرا كى بود حال و ياراى آن * كه تعريف وى آورم بر زبان

چو حُبّش بود مذهب و دين من * نمودم بدين بيت ختم سخن

امّا بعد ، چنين گويد فقير بىبضاعت و دردمند بىاستطاعت ، أقلّ العباد علما و عملا و أكثرهم جهلا و زللا ، ادهم عزلتى ، تخلّص واعظ ، كه چون گاهى به تأييد الهى به بعضى از اخوان صفا و خلّان وفا ، كه به اعتبار سليقه و مشرب در ما بين موافقت متحقق بود ، صحيفه‌اى شكسته بسته ، به تازى يا فارسى ، در جواب مكتوب پراسلوب ايشان محرّر و مرقوم مىساخت ، و در آن به تذكره و تنبيه و نصيحت و پند