رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٠

روضهء سوم در بيان فحول علماء و علماء در باب ذمّ دنيا

و سركشى لازمهء وى است ، و به مقتضاى « الجنس إلى الجنس يميل » . يعنى : جنس به جنس مايل مىشود ، به دوزخ رفتن من از قبيل جزو است به كل ، و آدم را از خاك ايجاد كردى كه افتادگى و نيستى و اطمينان از وى منفك نمىشود . و بهشت مقام آرام است ، و جنسيّت علّت ضمّ است . و آنكه خطاب با حق‌تعالى كرد و گفت : « فَبِما أَغْوَيْتَنِي » ، * يعنى : به سبب آنكه مرا اغراء كردى محتمل است كه بدين معنى بود .

و دنياداران نيز در اين باب هرچه گويند مثل گفتهء شيطان است . و چه خوش گفته نديم بارگاه جبّارى عبد اللّه انصارى : الهى همه از آخر ترسند و عبد اللّه از اوّل .

اينكه مىگويم به قدر فهم توست * مردم اندر حسرت فهم درست

از يكى از اكابر دين پرسيدند كه در باب دنيا چه گويى ؟ گفت : حقيرتر از آن است كه زبان به ذمّ وى توان آلود و زشتى وى روشن‌تر از آن است كه محتاج به بيان بود .