رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٥

مناجات چهارم به طريق استشفاع به وسيلهء پاكان

چو هستم به لطف تو دل بسته من * مرانم به قهر از در خويشتن

بخوان چون‌كه كار تو خواندن بود * ز رحمت به مطلب رساندن بود

اگر تو برانى كه خواند مرا * و گر تو بخوانى كه راند مرا

من ار بد نمودم تو نيكى نما * مگير آنچه صادر شد از ما به ما

بزرگى تو ما خرد و برگشته بخت * بزرگان به خردان نگيرند سخت

ببخشند نيكان همى بر بدان * رهانند نابخردان بخردان

ببخشاى بر من تو هم اى كريم * رها سازم از بند امّيد و بيم

كه در كوى تو از سگان توام * به هر نام خوانى از آن توام

نمايم به توفيق خود راهبر * كه تا ره به تحقيق يابم مگر

در اين نسخه سازم حقايق بيان * كنم از حقايق دقايق عيان

مناجات چهارم به طريق استشفاع به وسيلهء پاكان

مناجات چهارم به طريق استشفاع به وسيلهء پاكان

الهى به نور وجود خودت * به ذات مجيد و به جود خودت

به حقّ دل زندهء مصطفى * به عرش و به كرسى و ارض و سما

به علم علىّ شاه احسان مدار * به سر خيل كرّوبيان هر چهار

به سرّ بتول و به حُسن حَسَن * به خون حسين و سر بىبدن

به سجّاد و باقر مهان جهان * به جعفر به موسى زمان را امان

به حقّ رضا و تقى و نقى * به برج نكواختر عسكرى

به مهدى هادى شهنشاه دين * كه با توست او دائما همنشين

* * *

به دانايى سالكان رهت * به خاصّان شايستهء درگهت

به لبّيك و قربانى حاجيان * به بيت الحرام و به اركان آن

به بيدارى مرد شب‌زنده‌دار * به صاحب‌دلان عبادت مدار

به آه غريبان بيمار و زار * به صبر فقيران با اضطرار

به تقواى پرهيزگاران دين * جوانان و پيران صاحب يقين

به طفلان گريان اندوه و خوار * يتيمان خوار و اسيران زار ( 133 )