رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — الصفحة ٣٤١

في المناجات مع قاضي الحاجات على سبيل الاستغفار

ز سوداى جاه و لباس و خوراك * به ناپاكى آلوده شد روح پاك

ز گند بدى جيفهء آرزو * نيابيم بوى تو از هيچ سو

به پابند داريم و در دل گره * كمان عمل سخت بگسسته زه

پى لهو و لذّات پرداختيم * خرد را به نابخردى باختيم ( 129 )

به ديده كشيديم از مَيل ميل * نخواهيم بگذشت وقت رحيل

ز صوت و صدا گوش ما كر شده * ز كبر و ريا هوش از سر شده

به ما آمد از بس ز هر سو بلا * فراموش كرديم « قالُوا بَلى »

* * *

دويديم ز هر سو به اميد گنج * نديديم گنجى ، به صد درد و رنج

بگشتيم اكنون ز راه جفا * نهاديم پا در طريق وفا

ز تقصير و تخويف و تعذيب ما * به فضلت تو هم باز گرد اى خدا

دلى ده كه از درد پر باشد او * ز قيد سواى تو حُر باشد او

ز بند تعلّق رها سازمان * به رفع تعيّن تو بنوازمان

شب‌افروز ما ساز سوز و نياز * درى كن به رحمت برومان فراز

به هوليم از حول خود درنگر * به حول خود آن هول از ما ببر

ز اخلاق تيره رهايى بده * ز غفلت به دل روشنايى بده

ببخش آشنايى به آيات خود * بكن ذات ما محو در ذات خود

به هنگام تبليغ و وعظ كتاب * كلامى عطا كن سراسر صواب

ببينيم چيزى كه گوييم آن * نماييم معانى بيان از عيان

به وقتى كه درمانده باشيم سخت * مددگار ما ساز توفيق و بخت

چو مانيم حيران ز رمز نهان * ز گرداب حيرت به ساحل رسان

مپوشان ز ما هيچ اسرار راز * حقيقت‌نما شو ز راه مجاز

به وقتى كه بنديم رخت از جهان * نماييم رحلت ز كون و مكان

ز غارت نگهدار ايمان ما * به رفق و به احسان ستان جان ما

در آن وقت پرعقدهء پيچ‌پيچ * ملك را مده در ميان راه هيچ