رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٠

في المناجات مع قاضي الحاجات على سبيل الاستغفار

* * *

بيا پند من بشنو و كار بند * كه اين پند شيرين‌تر آمد ز قند

ز اعمال و اوصاف بد پاك شو * چو پاك آمدى پاك در خاك شو

منه پا برون از طريق حيا * مرو پيشتر زين به راه خطا

سگ خشم را از درون كن برون * كه نيكو نباشد سگ اندر درون

مكن خدمت خوك شهوت شعار * ز گرگ حسد خويش را دور دار

بكش موش ديرينهء حرص و آز * كه از گربهء كين شوى بىنياز

ز نخوت پلنگى است همراه تو * زند راه بر جان آگاه تو

به پهلو بزن تير بيعاريش * بكن پوست از تن به صد خاريش

ز كبرت فتاده است آتش به جان * بر آن نار خاك تواضع نشان

مِراء و جدل تيره كرده دلت * رها ساز تا حل شود مشكلت

به خاطر مده راه وسواس را * مكن پيروى ديو خنّاس را

ز زنبور بخل و ز مار ريا * برى گرد تا وارهى از بلا

به پرهيز از كژدم اغتياب * كه كاهد ثواب و فزايد عقاب

منه از علايق سلاسل به پا * مكن غُلِّ گردن تو آمال را

به چه خويشتن را ميفكن ز جاه * و بال است مال از دل آن را مخواه

به آخر نه اين جمله يك‌سو نهى * به علم و عمل كوش تا وارهى

بجز علم چيزى ندارد ثبات * عمل با تو يار است بعد از وفات

در اين هر دو يارى ز يزدان بخواه * مناجات سر كن بنه رو به راه

خدايا ز هستى به پستى دريم * ز پندار در بت‌پرستى دريم

شده تيره از وهم مرآت ما * از آن گشته مخفى ز ما ذات ما

شده از هوس خون دل زار ما * هوا داد بر باد كردار ما

ز عمر گرامى و علم نفيس * ز سرمايه بىوايه نفس خسيس

به دنياى دون بس كه پرداختيم * به نابود ما بود خود باختيم