رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٦

نظم :

خديو بلند اختر كامگار * به كونين و كونينيان شهريار

حقيقت مآب خرد دستگاه * مسمّى به احمد خداوند جاه

صفت از فواضل فضائل برون * برون ذات او از چه و چند و چون

به ظاهر بشر مىنمود و سرّى * نبود او به جز نور يزدان برىّ

نظر كمترين چاكر درگهش * كمين بنده روح الأمين در رهش

فلك سر نيارد ز سرّش بدر * ملك از فلك گشته سرگشته‌تر

نباشد كسى محرم كار او * خدا باشد آگه ز اسرار او

ز علمش زكات مكاتيب دين * ز خرمنگهش خوشه‌چين مرسلين

عروجش به معراج اوّل مقام * از آن برترش رفعت بر دوام ( 125 )

ز انوار رحمت سرشته گِلش * سرافراز تاج « لَعَمْرُكَ » دلش

كمالش ز « طه » هويدا بود * ز « يس » بزرگيش پيدا بود

« أَ لَمْ نَشْرَحْ » ش شاهد انبيا * « فَأَوْحى » * به اسرار دانى گوا

لواى شفاعت بود زان او * « وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ » برهان او

مقدّس به نفس و مطهّر به جان * منوّر به صدر و به دل راز دان

مقدّم به هر سابقى در وجود * و ليكن ظهورش مؤخّر نمود

ز نورش صفا يافت آدم صفي * به دو روح نوح نبى شد نجي

فلك نور او را به موسى بديد * به فرعون دادش چنان پروريد

به نور ويش چشم دل باز شد * و زان با خداوند همراز شد

ز نامش كه بر كام عيسى گذشت * ز وى مرده حيّ ، تازه افسرده گشت

خليلش ز جان بود چون دوستدار * بدان گشت آتش به وى مرغزار

* * *

محمّد به نام و لقب مصطفى * ابو القاسمش كُنيه ، يارش خدا

بسى رحمت و بىنهايت سلام * ز ما باد بر روح پاكش مدام

خدايا نصيبم بكن از كرم * كه از ديده نعلين و از سر قدم

نمايم شوم زائر خاك او * شفا خواهم از مرقد پاك او