رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٠
سبحهء بيست و چهارم در بيان فوائد مواعظ و منافع نصايح و فضائل تذكّر
مزرعة الآخرة » . و همچنين ، اخضار و اشجار و اوراد و ازهار و رياحين و اعطار و شمايم و انوار و فواكه و اثمار و قصور و انهار و طيور و حور و غلمان و ولدان جنان ، تمامى ثمرهء دعوات و اذكار و نتيجهء طاعات و عبادات و حقيقت معالم و مواقف و خاصيّت عقايد و معارف حقّه باشد كه در آن صورت به جلوه درآيد . و در آن نشئه كه به مقتضاى : « وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ » ( عنكبوت ، 64 ) ، بىحيات و زندگانى چيزى نبود ، حتى كلوخ و سنگ و در و ديوار ، آن حقايق چنان نمايد .
و همچنين بدن انسانى و تن آدمى به غايت لطيف‌تر از اين بدن و تن بود كه اكنون دارد ، و آن غلظت جلد و عظمت خرس ، كه در باب دوزخيان وارد است محمول بر عذاب و عقاب لازمهء آن است ، زيرا كه از اين نشئه به دلالت ( 66 ) . [ در نسخهء خطى رساله پس از اينجا يك ورق افتاده است ]
. . . [ 65 ] « الجبال » وصف آن است ، كوه هستى از پشت او بردار و جسمانيتش را به روحانيّت و نفسانيّتش را به ملكيّت و شيطانيّتش را به رحمانيّت و انانيّتش را به حقّانيّت مبدّل ساز .
و در صحبت و خدمت مريد نسبت به پير حضور معنوى و صدق تمام شرط است و غيبت صورى مضرّت به حال وى نمىرساند .
گر در يمنى و با منى پيش منى * در پيش منى و بىمنى در يمنى
پس منشين و منشين ، برخيز و برخيز و بالغى طلب و باادب باش تا مردى شوى .
خلق اطفالند جز مرد خدا * نيست بالغ جز رهيده از هوا
هيچ نكشد نفس را جز ظلّ پير * دامن آن نفس كس را سخت گير
دست پير از غايبان كوتاه نيست * دست او جز قبضهء اللّه نيست
سبحهء بيست و چهارم در بيان فوائد مواعظ و منافع نصايح و فضائل تذكّر
سبحهء بيست و چهارم در بيان فوائد مواعظ و منافع نصايح و فضائل تذكّر
بدان كه وعظ و نصيحت را فايده و منفعت بسيار است ، و فضيلت و ثواب بيشمار ؛ و در آن آيات ترغيب بىحدّ و تحريص بىعدّ بر آن واقع و وارد است . از آن جمله .
يكى آيهء كريمه : « كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ » ،