رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٥

سبحهء يازدهم در بيان حدوث و قدم كلام و عالم

آورده اند كه شيخ شبلى ، عليه الرحمه ، جوانى را ديد كه مستانه مى خراميد ، فرمود كه : اى جوان ، احتياط كن كه نيفتى . جوابش داد كه : اى شيخ ، اگر من بيفتم برخاستنم آسان است . تو كه شيخ مسلمانانى با احتياط به راه رو تا نيفتى ، كه از افتادن تو عالمى ، عالمى بيفتد و خانهء دين اهل اسلام خراب شود .

بايد كه از اخذ مال وقف اجتناب نماييم كه دل را سياه و عمل را تباه كند و حق فقرا و مساكين و يتيمان وبيوه زنان است يا موقوف بر مساجد و صوامع وبقاع خير بود . شعر :

فقيه مدرسه دى مست بود و فتوى داد * كه مى حرام ولى به ز مال اوقاف است

نقل است كه بزرگى گاوى را در زمين وقف در چرا ديد ، فرمود كه از اين گاو ديگر كارى بر نيايد و صرف شير و گوشت آن بر متقى روا نبود . بيت :

مى خورى گاه گدار كاه صفى * نبود گاو بدين خوش علفى

هى هى چشمى گوشى بگشا و از خواب خرگوش به هوش آ . ( 38 ) :

صوفى شهربين كه چون لقمهء شبهه مى خورد * اردمش درازپاد آن حيوان خوش علف

از قصهء پر غصهء آدم كه گندم بهشت خورد ، حكايت قابيل كه مى گويد نطفهء وجود او از آن گندم بسته بود ، عبرتى برگير ، خاصيت دو دانه گندم منهى مباح بهشت كه آن باشد خاصيت چرب و شيرين مهملات حرام و شبهه دار دنيا چه خواهد بود .

وبدان كه تأثير غذا در نطفه از قبيل تأثير ساعت و حالت مرد و زن و اثر ترك ذكر حق در زمان جماع خواهد بود كه به سرحدالجاء و اجبار نرسد ولهذا آن شخص مكلف مى باشد .

لقمه كامد از طريق مشتبه * خاك خور خاك بران دندان منه

كان تو را در راه دين مغبون كند * نور عرفان از دلت بيرون كند

و به تصحيح نيت و قوت تدبير خود مناز و با قوت لا يموت بساز كه ضرر طعام دغدغه دار بدان از آن منفك نمى شود . للشيخ بهاء الدين محمد عاملى ، قدس سره :

لقمه نانى كه باشد شبه ناك * در حريم كعبه ابراهيم پاك

گر به دست خود فشاند تخم آن * ور به گاو چرخ راند شخم آن