رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — الصفحة ٩٣

( راه تقوى پيشه مىگيرد ورع )

شغل كسب رزق و فكر عيال شود ، و ده سال باقى به پيرى و بيمارى و همّ و غم و الم بر باد رود . بيت :

فحبّ المرء طول العمر جهل * و قسمته على هذا المثال

گويى كه غنيمت است فرصت خوش باش * اى غافل ، روزگار كو ؟ فرصت كو ؟

زهى دولت و سعادت آن مرد روشن‌دل را كه گوشه‌اى گيرد و توشهء راه سازد و ذخيره‌اى براى روز قيامت بنهد و به ناكامى از خامى برهد و به كعبهء طريقت رود و حاجى حقيقت شود . بيت :

چار ركن كعبهء اهل صفا * صمت و جوع و عزلت و بيدارى است

و به يقين بداند . بيت :

جوع و صمت و سهر و خلوت و ذكر بدوام * ناتمامان جهان را بكند كار تمام

و زنگ غفلت و غبار شهوت و كدورت تعلّق از جام جهان‌نماى دل و آيينهء گيتىنماى ضمير بزدايد . بيت :

خوش آن مرغ زيرك در اين كهنه باغ * كه ننشيندش بر گل وى كلاغ

آرى ايمان عريان است . بيت :

بيله عريان گرك آوارهء صحراى جنون * كه تعلّق تكانى دوتميه قطعا اتگين

* * *

( راه تقوى پيشه مىگيرد ورع )

( راه تقوى پيشه مىگيرد ورع )

تقواى عوام از كفر و شرك است ، و تقواى خواص از معصيت ، و تقواى خاصّ الخاص از ما سواى خدا .

و ورع بر چهار قسم بود :

اوّل ورع تايبان ، و آن عبارت از ترك كبائر و عدم اصرار بر صغاير بود با ملازمت انصاف و مروّت .

دوم ورع صالحان ، و آن اشاره به گذشت از چيزهاى شبهه‌دار بود از بيم آنكه مبادا در حرام محض افتد ، زيرا كه هركه در هر زمين زراعت كند و در كنار مزرع