درة التاج ( فارسى ) — الصفحة ٨٧
[ شعر ]
استراحت يافت - بزرگى « 1 »
ولايت فرا آغوش گرفت . - و ازين صنف نيز هر كى بنور قدم ، - بىحجاب لوح - و قلم ، نقوش دفتر غيب مبرّا از وصمت عيب مشاهده - و مطالعه مىكرد ، بقوى قدسىّ و نور الهىّ مؤيّد شد ، و از معراج جلال بسدرهء منتهى « 2 »
كمال رسيد ، - تا تأويل تنزيل : إِنَّ إِلى رَبِّكَ الرُّجْعى و ترجمهء كلمهء : « منه « 3 »
المبتدأ و اليه المنتهى » بنور ظهور مبيّن و معيّن شد . - أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ و اجناس صلات صلوات ، و انواع تحف تحيّات - مقرون بفيض ربّاه « ( نىّ ) » و فضل سبحانىّ ، و مصون از شوائب شيطانىّ - و روايب « 4 »
جسمانىّ ، نثار شعار - و دثار حضرت بزرگوار مهتر عالم - و سيّد بنى آدم ، خاتم انبيا - و بيشواى اوليا - محمد مصطفى - و رسول مجتبى .
صاحب قرآنى كى زمين و زمان را در ربقهء تسخير او كشيدند ، و بيان زبان او را عنوان نامهء قضا - و قدر ، و ميزان نقد خير - و شرّ كردند ، شيرين كلماتى كى در مطارح بلاغت و محافل فصاحت دم انا افصح مىزد . - موزون حركاتى - كى در مجامع لطافت - و معارض ملاحت دعوى انا املح مىكرد . قدوهء اولو الغرمى - كى خلائق بدلالت ارشاد [ « و » ] هدايت او از نكايت بطالت - و غوايت جهالت خلاص يافتند ، و از زاويهء حيرت و هاويهء وحشت - تا معهد « 5 »
معرفت - و مأنس « 6 »
نزهت آمدند . [ شعر ]
هو الّذي نعش « 7 »
اللَّه العباد به * ضخم « 8 »
الدّسيعة « 9 »
متبوع و مسيول
« 10 »
( 1 ) - پرد كى - ط - برد كه - ه .
( 2 ) - المنتهى - ه .
( 3 ) - و منه - اصل .
( 4 ) - روايت - ه .
( 5 ) - با معهد - ه - نسخه .
( 6 ) - بانس - ط - ه .
( 7 ) - يغش - ه .
( 8 ) - ضخم و ضخم بزرگ از هر چيز است ( شرح قاموس ) صحم - ط - ه .
( 9 ) - دسيعه - بخشش بزرگست ، - كاسهء بزرگ و مائدهء كريمه است ( شرح قاموس ) . - الدسعة - ط .
( 10 ) - مقتوع مسئول - ط . - مقبوع و مسئول - ه .