درة التاج ( فارسى ) — الصفحة ٨٣٧
مقالت بنجم از فنّ دوّم از جملهء بنجم كى در علم الهى است در بيان آنك صفات واجب الوجود لذاته موجب كثرتى نيستند نه بحسب تقوّم ذات او و نه بحسب آنج درو متقرّر شود بعد از تقوّم ذات او .
و ( ما ) قادر نشويم بر فهم جيزى از نعوت واجب لذاته ، الّا بمقايسهء به آن جيز كى مىشناسيم آن را از نفوس خويش . و بدانيم از تفاوت آن در حقّ ما بكمال - و نقصان ، كى آنج ما فهم كردهايم از آن در حقّ واجب الوجود اشرف است ، و اعلى از آنج فهم كردهايم آن را در حقّ نفوس ما . و ما حقيقت آن زيادت فهم نكنيم ، - جه مثل آن زيادت در حقّ ما نمىيابند « 1 »
، بس هر نعتى كى در واجب اوّل است كى آن را نظيرى نيست در ما ، ما را هيج سبيلى نباشذ بفهم آن البتّه . و اين « 2 »
قدر كى ياذ كرده شد از نعوت جلال او به قدر آنست كى در وسع ماست . كى بدانيم ازو ، نه به قدر آنك او مستحقّ آنست لذاته .
مقالت بنجم از فنّ دوّم از جملهء بنجم كى در علم الهى است در بيان آنك صفات واجب الوجود لذاته موجب كثرتى نيستند نه بحسب تقوّم ذات او و نه بحسب آنج درو متقرّر شود بعد از تقوّم ذات او .
مقالت بنجم از فنّ دوّم از جملهء بنجم كى در علم الهى است در بيان آنك صفات واجب الوجود لذاته موجب كثرتى نيستند نه بحسب تقوّم ذات او و نه بحسب آنج درو متقرّر شود بعد از تقوّم ذات او .
بدان كى صفات اشيا بر بنج قسم است :
يكى صفاتى « 3 »
حقيقىّاند كى عارى باشند از اضافات ، جون بوذن شىء اسود - و ابيض . و دوّم صفاتى « 4 »
حقيقىّاند كى ايشان را اضافه لازم مىشوذ بأمرى كلّىّ ، جون قادر بوذن انسان « 5 »
بر اجسامى كى بحالى خاصّ باشند ، جه اضافت او بأين كلّىّ لزومى « ( اوّلىّ ) » ذاتىّ است ، و داخل شود در آن : زيد - و عمرو - و حجر - و شجر ، - دخولى ثانى ، - جه او متعلّق نيست بأين جزئيّات ، تعلّق آنج لابدّ باشد از آن ، و ازين است كى اگر زيد معدوم شوذ ، و اضافت قوّت بتحريك او واقع نشود اين زبان « 6 »
ندارذ در آنك - انسان قادرست بر تحريك ، جه امر كلّىّ كى صفت به آن متعلّق
( 1 ) - نمىباشد - ط .
( 2 ) - كه اين - ط .
( 3 ) - صفات - م .
( 4 ) - صفات - اصل .
( 5 ) - ايشان - اصل .
( 6 ) - زمان - ط - مب .