درة التاج ( فارسى ) — الصفحة ٨٣٤
مقالت جهارم از فنّ دوّم از جملهء بنجم كى در علم الهى است در آنج واجب الوجود را بان وصف كنند از صفات جلال و اكرام
نكند ، نكند ، و واجب لذاته اگر « ( جه ) » مستحيل است در حقّ او مشيّت ان لا يفعل لكن صادق « ( است ) » برو - كى اگر خواهذ كى : نكند - نكند ، - بس لا جرم قادر باشذ .
و او حكيم است ، بمعنى آنك اشيا را مىداند بر آن وجه - كى هست ، هم از روى تصوّر ، و هم از روى تصديق . - [ ( و ) ] بمعنى آنك فعل او مرتّب است ، و محكم ، و جامع هر جيز كى محتاج شوذ به آن - از كمال - و زينت .
و او جواد است - بمعنى آنك افادت خير و انعام مىكند - بىغرضى و فايدهء كى بأو راجع شود ، جه « 1 »
او افاضت وجود كرد « 2 »
بر همهء ممكنات جنانك مىبايد ، و بر آن وجه كى مىبايد - بىغرضى و منفعتى - كى عايد شوذ بذات او ، - جه « [ ذات او ] » ذاتيست كى فايض مىشود ازو بر كلّ خلق هرج لايق - و مهمّ است ايشان را ، و اسم جواد بر غير او مجاز است .
و او غنىّ تامّ است ، بسبب آنك متعلّق بجيزى نيست ، خارج ازو : نه « 3 »
در ذات او ، و نه در صفات او ، كى ممكن « 4 »
باشند در ذات او ، خواه : آن صفات را اضافهء به غير عارض شود ، يا عارض نشود .
و او ملك حق است ، جه ذات هر جيزى از جميع وجوه او راست ، جه وجود هر جيزى يا ازوست ، يا از جيزى كى ازوست . و هيج جيز مستغنى نشود ازو در جيزى ، و او مفتقر نشود بجيزى ، و جون حقيقت شىء خصوصيّت وجود اوست ، بس هيج حقّى احقّ از ذات واجب الوجود لذاته نباشذ ، و جون آن جيز را كى اعتقاد به آن صادق « 5 »
باشذ حقّ مىخوانند بس واجب حقّ باشذ بأين معنى ، و هر جيزى بقياس بذات او باطلست و بأو حقّ است « 6 »
.
( 1 ) - و - ط .
( 2 ) - كرده - م .
( 3 ) - و نه - ط - مب .
( 4 ) - متمكن - م - مب .
( 5 ) - ثابت - م .
( 6 ) - و بأو حق - م - و نيز او حقّ است - ط .