درة التاج ( فارسى ) — الصفحة ٨٠٥
مقالت هفتم از فنّ اوّل از جملهء بنجم كى در علم الهى است در « ( بيان ) » كثرت عقوا ، و جملهء از احكام كى متعلق است بان
و بعيد نيست وجود عقولى متكافى « 1 »
، - تكافؤ « ( ى ) » [ ( جون تكافؤ ) ] نفوس انسانى . [ ( و ) ] باشذ كى ممكن شوذ « 2 »
ترا كى استدلال « 3 »
كنى بر كثرت عقول بآنج شناختى از افتقار تحريكاتى كى منسوب است بقوى « 4 »
نباتىّ - و حيوانىّ - بموجودى كى او را عنايتى باشذ بأنواع نبات ، و حيوان ، غير نفس ناطقه . و آنج جارى مجرى آنست . بسبب غفلت ايشان از نموّ او ، و تغذيهء او ، و تولّد آنج متولّد مىشود ازو . و اگر متنبّه « 5 »
مىشوذ مر « 6 »
جيزى را از آن - فى الجمله ، كيفيّت آن نمىداند ، و نه سبب آن ، و نه آنج در آنست از تدبير متقن « 7 »
و نظام . و اگر معتنى « 8 »
بنوع نفسى بوذى او را متعلّق بأو ، جون تعلّق نفوس ما بأبدان ما متألّم شدى بتضرّر ابدان ، و لا يزال در ألم بوذى ، - جه عنايت او بجميع ابدان نوع اوست ، نه ببدنى واحد فقطّ ، و اين عنايت ، عنايت تعلّق نيست بر آن « 9 »
وجه كى حاصل شود ازو [ ( و ) ] از بدنى كى تصرّف مىكند در آن ، حيوانى واحد - كى او نوع باشذ ، و حدس حكم مىكند ازين ، و از آنج جارى مجرى اينست - كى : انواع جسمانى را ذواتيست - روحانىّ ، كى در آنهاست هيئاتى روحانىّ ، كى نسب « 10 »
جسمانىّ ، در نوع جسمانىّ جون ظلّى « 11 »
است آن هيآت را .
و جو « [ ن ] » منحفظ نشد آن نوع در شخصى معيّن - بضرورت وقوع او تحت الكون و الفساد ، حفظ او كردند بشخصى منتشر ، و آن ذوات آنهااند كى امداد « [ أ ] » نو « [ ا ] » ع مىكنند ، بكمالات ايشان ، و حفظ انواع مىكنند بتعاقب اشخاص ايشان ، با آنك آن ذوات متعلّق نباشند بأنواع ، - جه ايشان را رتبت ابداع است - جسمى را كى قهر نكند ايشان را علاقهء آن جسم ، تا بحيثيّتى گردند - كى مفتقر شوند در صدور فعل ازيشان بتوسّط آن
( 1 ) - كه متكافى - م .
( 2 ) - باشد - م .
( 3 ) - استدراك - اصل
( 4 ) - بقوتى ط - مب .
( 5 ) - مسب - اصل .
( 6 ) - هر - م
( 7 ) - متعن - اصل - متعين - ط - مب .
( 8 ) - معيّنى - ط .
( 9 ) - بدان - م .
( 10 ) - نسبت - م - ط .
( 11 ) - طلى - اصل - م - مب .