درة التاج ( فارسى ) — الصفحة ١١٤
و امّا از زبور
« يقول [ ( اللَّه « 1 »
) ] يا معشر العلماء ما ظنّكم بربّكم فيقولون « 2 »
ظنّنا أن ترحمنا و تغفر « 3 »
لنا ، فيقول إنّى « 4 »
قد فعلت ، إنّى استودعتكم حكمتي لا لشرّ أردت « 5 »
بكم بل لخير أردت « 6 »
بكم ادخلوا « 7 »
جنّتى برحمتى » . مىفرمايد : واى « 8 »
بر آن كس - كى از علم سخن شنوذ ، و علم را طلب نكند ، - جگونه با جاهلانش حشر كنند بسوى آتش دوزخ ، علم را طلب كنيد ، و بياموزيد ، و مگوئيد « 9 »
ترسيم كى بياموزيم ، و بذان كار نكنيم ، بل كى گوئيد « 10 »
اوميذ « 11 »
داريم كى بياموزيم ، و بذان كار كنيم . - و علم از بهر صاحب علم شفاعت كند ، و حقّ است بر خداى تعالى - كى او را از عذاب خزى خود ايمن گرداند ، حقّ تعالى گويذ : اى گروه عالمان بخداى شما جه گمان داريد ؟ گويند گمان آن داريم - كى ما را رحمت كند ، و گناهان ما را بيامرزد « 12 »
، گويذ من اين كردم ، - من حكمت را در شما وديعت نهاذم - نه از بهر شرّى كى بشما خواستم ، بل كى از بهر خيرى كى بشما خواستم ، در شويد در بهشت من - برحمت من .
و امّا از زبور
و امّا از زبور
در آنجا آمذه است كى : يا داود اذا « 13 »
رأيت عاقلا فكن له خادما ، قل لأحبار بني اسرائيل : حابّوا الاتقياء « 14 »
، فان
( 1 ) - ان اللَّه تعالى يقول يوم القيمة ( در همهء مآخذ نامبرده ) .
( 2 ) - يقولون - ( تفسير كبير ) .
( 3 ) - يرحمنا و يغفر - م - ط - ه - تفسير كبير - الجواهر .
( 4 ) - فانّى ( - تفسير كبير - شرح كافى . - بى : انّى - محجّه ، ) .
( 5 ) - اردته ( در همهء مآخذ ) .
( 6 ) - اردته ( در همهء مآخذ ) .
( 7 ) - فادخلوا فى صالح عبادى الى - ( در همهء مآخذ ) .
( 8 ) - كه واى - م - ه .
( 9 ) - مگوئيد كه - م - ه .
( 10 ) - بگوئيد - م - ط .
( 11 ) - اميد .
( 12 ) - بيامرزد و - م .
( 13 ) - الّا - اصل .
( 14 ) - كذا فى النّسخ الثلث ولى در مآخذ ديگر است : حادثوا من الناس الاتقياء الخ و همچنين : « فحادثوا » در هر دو موضع ديگر رجوع كنيد به ( الجواهر السّنيّه ص 77 - تفسير كبير ص 404 - تفسير صدر الدين و - شرح كافى همو - و محجة البيضاء - و آداب شهيد ثانى و غيرها ) .