چين نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٤٠

فصل هفتم

اينجا منظور از اهليّت همان ادب است ، كه يكى از مهمترين فضيلت‌ها محسوب مىشود و افراد ملزم به اجراى آن در برخورد و معاملات با ديگران هستند .

( 224 ) ص 53 ) پا به عقب كشيدن : خم كردن زانو ، حالت اداى احترام تشريفاتى در چين .

( 225 ) ص 53 ) بغل‌گيرى كردن : در آغوش كشيدن .

( 226 ) ص 53 ) هر دو دست را . . . بر سر مىگذارند و برمىدارند : مقصود اين است كه دست‌ها را روى هم مىگذارند . كف دست راست پشت دست چپ . نه اينكه دستها را بر روى سر مىنهند .

در ميان چينيان اين عمل به بى شو

Baishou )

؟ ؟ ؟ ) معروف است .

( 227 ) ص 53 ) زين زين : تلفظ آن به چينى چينگ ، چينگ

Qing , Qing )

؟ ؟ ؟ ) است و در حكم « بفرماييد » در زبان فارسى است و با توجه به عبارتى كه در آن به كار مىرود ، معنى آن تغيير مىكند .

( 228 ) ص 53 ) دوچار شدن : برخورد كردن .

( 229 ) ص 54 ) هر قدر كه ايشان را مقدور است خم مىشوند : در ميان چينيان اين عمل به زويى

Zuoyi )

؟ ؟ ؟ ) معروف است .

( 230 ) ص 54 ) دروازهء خانه را رو به طرف جنوب مىسازند : نه تنها دروازهء اصلى خانه‌ها ، بلكه معبدها و قصرهاى سلطنتى و به‌طور كلى تمام ساختمان‌هاى قديم رو به سوى جنوب ساخته مىشد .

( 231 ) ص 54 ) پيشانى را تا زمين فرود آورده ، برمىخيزند : چينيان به اين عمل كو تو

Koutou )

؟ ؟ ؟ ) مىگويند . كوتو نه‌گونه است كه بنا به ميزان احترام و مقام طرف مقابل ، ممكن است يكى از آن‌گونه‌ها به كار رود . كو تو معادل سجده ، خاك‌بوس و نماز بردن در زبان قديم فارسى است :

ترا اگر ملك چينيان بديدى روى * نماز بردى و دينار بر پراكندى .

( برگزيده شعر فارسى ، ص 9 )

( 232 ) ص 54 ) در طرف شمال نمىايستد و به طرف مشرق مىايستد : خانه‌هاى چينيان به دو قسمت تقسيم مىشود ، يك قسمت آن جايگاه پذيرايى مهمانان رسمى است كه در ورودى آن به سمت جنوب باز مىشود . بنابر سنت چينى اين مهمانان هميشه در قسمت شمالى اطاق رو به سوى در ورودى مىنشينند . اما در ورودى قسمت ديگر خانه كه اطاق‌هاى معمولى در آن واقع شده است از سمت مغرب باز مىشود و اشخاص و مهمانان خودمانى در آنجا پذيرايى مىشوند . در اين اطاق‌ها نيز مهمانان در سمت شرق و رو به سوى جنوب مىنشينند . بين اطاق پذيرايى و اطاق‌هاى ديگر درى وجود ندارد .