چين نامه ( فارسى ) — الصفحة ١١٩

فصل چهارم

زيرا در شهر جاو چينگ

Zhaoqing )

؟ ؟ ؟ ) واقع در استان گوانگ دونگ

Guangdong )

؟ ؟ ؟ ، يعنى : كانتون ) سنگى به نام دوان

Duan )

؟ ؟ ؟ ) وجود داشته كه از آن براى لوح استفاده مىكردند . لوح ساخته شده از اين سنگ داراى كيفيّت بالايى است و باعث شده آن لوح به نام همان سنگ رواج يابد ، كه بسيار نيز مورد پسند و علاقهء دانشمندان و ادبا قرار گرفت .

؟ ؟ ؟ 95 - 91 ؟ ؟ ؟

( 95 ) ص 19 ) قلم : همان قلم‌مو است كه به زبان چينى به آن ماو بى

Mao Bi )

؟ ؟ ؟ ) مىگويند . ساخت و استفاده از قلم‌مو كه از پنج يا شش هزار سال پيش آغاز شده بود و در سلسلهء شانگ به كمال رسيد .

جيا سى سيه

Jia Sixie )

؟ ؟ ؟ ) متخصص مشهور كشاورزى در دورهء وى شمالى

Beiwei )

؟ ؟ ؟ 385 - 534 م . ) در كتابى به نام كى مين ياو شو

Qiminyaoshu )

؟ ؟ ؟ ) تجربيّات متخصّصان قلم‌موساز معروف و روش ساختن قلم‌موى مرغوبشان را ثبت كرده است .

اين نوع قلم‌مو را از موى حيوانات مختلف از جمله : خرگوش ، بز ، ببر و يا موى خوك و پر مرغ مىساختند .

چهار قلم نوشت افزار ذكر شده ( قلم‌مو ، مركب ، لوح و كاغذ ) در زبان چينى ون فانگ سى به او

Wengfangsibao )

؟ ؟ ؟ ) خوانده مىشود كه معنى آن چهار گنجينه در اتاق كار دانشمندان و اديبان است .

؟ ؟ ؟ 74 - 69 ؟ ؟ ؟

( 96 ) ص 19 ) بادزن : بادبزن ، استفاده از بادبزن در تاريخ چين قدمت بسيار دارد . در قديم بادبزن دو نوع داشت . يك نوع آن بادبزن دسته كوتاه است كه براى خنك كردن از آن استفاده مىكردند و نوع ديگر بادبزن دسته بلند است كه كاربرد تشريفاتى داشت و نشان‌دهندهء قدرت مقامات عالىرتبه بود .

بادبزن تاشو كه آن را در زبان چينى ؟ ؟ ؟

( Zheshan )

مىگويند در عهد سونگ ( 420 - 479 م . ) از ژاپن وارد چين شد و در سلسلهء مينگ بسيار رواج يافت . بسيارى از هنرمندان بزرگ قديم به نقاشى و خوشنويسى بر صفحه و رويهء بادبزن پرداختند . اين بادبزن‌هاى نقشه‌دار از جملهء آثار ممتاز هنرى به شمار مىآيد .