چين نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٠٧

فصل دوم

كشور جو يوان جانگ تصميم گرفت كه براى مقابله با حملهء اقوام تاتار علاوه بر پايتخت نانكن در شمال كشور نيز پايتخت ديگرى بوجود آورد . ولى وزيران او با اين پيشنهاد مخالفت ورزيدند .

امّا هنگامى كه در سال 1403 م . جولى

Zhu Li )

؟ ؟ ؟ ) به حكومت رسيد نام بىپينگ

Beiping )

؟ ؟ ؟ ) را به پكن

Beijing )

؟ ؟ ؟ ، بيجينگ امروز ) تغيير داد و خود را آمادهء انتقال پايتخت از نانكن به پكن نمود . انگيزهء او براى تغيير پايتخت اين بود كه سال‌ها در پكن حكومت كرده كاملا به آن منطقه آشنا بود و نيز بيشتر طرفدارانش در آنجا بودند و او را حمايت مىكردند . علاوه بر آن پكن مجاور با منطقهء دامدارى شمالى ( حوزهء سكونت تاتارها ) و ناحيهء كشاورزى قرار داشت و از تسهيلات رفت‌وآمد برخوردار بود و نيز آن ناحيه موقعيت استراتژيك داشته و عبور از آن دشوار بود .

پكن نه تنها مركز بازرگانى بلكه جايگاه مهم سياسى و نظامى شمال چين محسوب مىشد .

پايتخت شدن پكن براى مقابله با حملهء تاتار و نظارت بهتر بر نواحى شمال شرقى و حفظ و حراست وحدت ملى سازگار بود . كار انتقال در سال 1421 م . به پايان رسيد و در نظام دو پايتخت به وجود آمد .

اين نكته قابل ذكر است كه در طول تاريخ چين جابجايى پايتخت معمولا در زمان ضعف و فروپاشى حكومت اتفاق مىافتاد . فقط در سلسلهء مينگ اين اتّفاق در اوايل ايجاد حكومت و به هنگام شكوفايى و اقتدار دولت به وقوع پيوست .

؟ ؟ ؟ 25 - 20 ؟ ؟ ؟

؟ ؟ ؟ 96 - 95 ؟ ؟ ؟

( 32 ) ص 8 ) نانكن : به تلفظ چينى نان جينگ

Nanjing )

؟ ؟ ؟ ) است اما در گذشته خارجيان آن شهر را نانكن مىخواندند . در طول تاريخ چين اين شهر هفت بار پايتخت حكومت‌هاى مختلف گرديد . در سال 1368 م . جو يوان جانگ

Zhu Yanzhang )

؟ ؟ ؟ ) اين شهر را مقر حكومت خود قرار دارد و سلسلهء مينگ را تأسيس كرد . در سلسلهء مينگ اين شهر هم پايتخت جنوبى و هم به نام

Nanzhili

( ؟ ؟ ؟ ) جزو پانزده ديار كشور بود .

( 33 ) ص 8 ) پكن : پايتخت جمهورى خلق چين است و در زبان چينى بيجينگ

Beijing )

؟ ؟ ؟ ) گفته مىشود . اين شهر در طول تاريخ پايتخت بسيارى از حكومت‌ها بوده است .

پكن در سلسلهء يوان

Yuan )

؟ ؟ ؟ ) ، دا دو

Dadu )

؟ ؟ ؟ ) نام داشت جو يوان جانگ پس از تأسيس سلسلهء مينگ نام آن را به بىپينگ

Beiping )

؟ ؟ ؟ ، به معنى آرامش شمالى ) تغيير