چين نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢

[ مقدّمهء مترجم ]

فرستادند . به حسب اتفاق بندهء بىزبان « 1 » محمد زمان مشهور به فرنگىخوان به جهان‌آباد رسيد و در پيش پادرى بوزيو « 2 » 1 كه پيشواى پادريان ساكن جهان‌آباد است كتاب مذكور را ديد و به خاطر رسيد كه آن كتاب را به زبان فارسى ترجمه نمايد و پادرى هم ترغيب نمود . پس ، از واجب الوجود استعانت نموده شروع ترجمه نمود . و اين كتاب مشتمل بر ده فصل است :

فصل اول

در تحقيق اسم چين و اشتقاق آن

فصل دوم

در بيان وسعت و بزرگى چين و وضع آن

فصل سوم

در ذكر آنچه حاصل مىشود در ممالك چين [ 3 ]

فصل چهارم

در بيان صنايع جزئيهء اهل چين

فصل پنجم

در بيان صنايع كلّيّه و علوم و مراتب علماى ايشان

فصل ششم

در بيان عمل و تدبير و ملكدارى اهل چين

فصل هفتم

در ذكر رسوم و آداب اهل چين

فصل هشتم

در بيان شكل و هيأت و كسوت و بعضى ضوابط مردم چين

فصل نهم

در بيان بعضى قواعد افسانه‌آميز و رسوم لغو و بيهودهء اهل چين

فصل دهم

در بيان مذهب اهل چين و اختلاف آن [ 4 ]

( 1 ) . ص : بىزيان ( 2 ) . ص ، ك : بورنو . ( ستاره نشان‌دهنده توضيح يا معنى واژه موردنظر در بخش يادداشت‌ها است )