در آستانه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٩
ترجمه‌هاى معاصر
دارد . به زبانى بليغ و سليس نوشته شده و متن معتبر عامى از قرآن را براى خوانندگان عادى در بر دارد . معذلك ، جاى تأسف است كه خاورشناسى فرانسه براى مدت سه ربع قرن بدان راضى و خشنود مانده ، در حالى كه در جاهاى ديگر پيشرفتهاى درخشانى در زمينهء ترجمهء قرآن تحقق مىيافت .
از جمله در انگلستان ترجمهء « ردول
Rodwell
» ( لندن 1861 ) « پالمر
Palmer
» ( اكسفورد 1880 ) « 386 » در آلمان ترجمه‌هاى « گريگول
Grigull
» ( هال 1901 ) « هنينگ
Henning
» ( لايپزيك 1901 ) ، « 387 » در ايتاليا « فراكاسى
Fracassi
» ( ميلان 1913 ، 1955 ) ، « بونلى
Bonelli
» ( ميلان 1929 ) « 388 » و « بوزانى
Bausani
( فلورانس ) ، در هند « ميرزا ابو الفضل » و « محمد على » ( لاهور 1920 ) « 389 » و بالاخره در كشورهاى اروپاى شمالى ترجمه‌هاى « زترستين
Zettersteen
» ( استكهلم 1913 ) و مخصوصا از « بوهل
Buhl
» .
مسلم است كه از سال 1929 « 390 » ببعد ، اسلام‌شناسان فرانسوى زبان كوشيده‌اند كه فرصت از دست رفته را بازيابند . اين است كه در كمتر از
( 386 ) براى من امكان مراجعه به ترجمهء پيكتال ( لندن 1930 ) نيست . ( 387 ) ترجمه‌هاى خلاصه شده با اهتمام ادبى مفرط اما بسيار جالب توجه توسط : « روكرت Ruckert » ( فرانكفورت 1888 ) ، « كلمروث Klamroth » ( هامبورگ 1890 ) ، و « گريم Grimme . H » ( پادربورن 1923 ) . ( 388 ) به ترجمهء « برنشى Branchi » ( رم 1913 ) نيز دسترسى ندارم . از آن « بوزانى » عالى است . ( 389 ) ترجمهء حافظ غلام سرور در سنگاپور در 1940 منتشر شده اما در دسترس من نيست . ( 390 ) عربيت زيادى را هم كه « ماردروس Mardrus » ( در 1925 ) به كار برده نمىشود به سكوت برگزار كرد .