در آستانه قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٤
منابعى كه علم « قراءت » در اختيار مىگذارد
موارد برعكس ، اختلاف جزئى محسوس مىباشد . مانند سورهء شمارهء 95 64 : 11 .
« يهد قلبه ( كسى كه به خداوند ايمان مىآورد ، خداوند ) قلبش را هدايت مىكند » ( مصحف ما ) « يهدأ قلبه قلبش در سكون است » ( مصحف ابى ) . « 283 »
اختلافات لفظى بسيار زياد است و بيشتر آنها مربوط به تجويد ( نحوهء صحيح قراءت قرآن ) و يا فقه اللغه مىباشد و هيچ منبعى هم براى تفسير در اختيار نمىگذارند . مثلا براى ما هيچ مهم نيست كه سلم
Silm
« صلح » تلفظ مىشود و يا سلم
Salm
بوسيلهء نافع و ابن كثير و كسائى ، و نيز شنيدن تورات يا تورت فرقى نمىكند و اگر « نعم
am
خ
na
» پيش كسائى « نعم
im
خ
na
» بشود طورى نيست همانطور كه « غشاوه » ( پوشش ) در زير پوشش « غشيهء » ابن مسعود ديده شود . « 284 »
بدين سان ، غالب اختلافات مربوط به نقص الفبائى كه مثلا آ
a
تبديل به أ
a
شده ( ص 112 ) از نظر درك متن غير قابل اهميت است - چنين است بويژه شكى كه در قراءت لغات ملك و جنت و آية پيش آمده كه خوانده مىشود مالك يا ملك ، جنت يا جنات ، ( باغها ) ، آيه يا آيات ( نشانه‌ها ، علائم ) . فقط در بعضى موارد بسيار معدود و استثنائى است كه اهميت اختلاف بقدرى است كه بايد آن را به حساب آورد . مانند سورهء 89 7 : 112 ، در مورد « سحر
Si r
» است كه حمزه و كسائى آن را
( 283 ) بيضاوى 2 : 337 ، جفرى 171 . اين روايات قديمى است و مورد تاييد قرار گرفته در نسخهء دوباره نوشته شدهء لويس منگانا ، مقدمه 39 ( براى سورهء 9 توبه 24 ) . ( 284 ) دانى ؛ ايضا 80 ، 86 ( منقول در بيضاوى : 144 پائين صفحه ) ، 110 ، جفرى 25 ، اين گونه مثالها مىتواند به تعداد زيادى نقل شود .