تحفه رضويه ( شرح صحيفه سجاديه ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٧

( بيان معنى آنكه حسنات ، گناهان را مىبرد و اختلاف علما در اين معنى )

ساخت : اول آنكه وعدهء خداى تعالى نافذ است و به جاى مىآيد « 1 » و در آن ، تخلف نمىشود . دويم آنكه كمال عطوفت و ترحم به بندهء خود دارد ، چنانچه گناهان بنده را به حسنه و عبادت مبدل مىسازد ؛ چه هرچند مهربانى خداى تعالى زياده باشد ، شفاعت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را در حق اهل بيت و امت او بيش‌تر قبول خواهد كرد .

( بيان معنى آنكه حسنات ، گناهان را مىبرد و اختلاف علما در اين معنى )

( بيان معنى آنكه حسنات ، گناهان را مىبرد و اختلاف علما در اين معنى )

و تبديل سيئه به حسنه ، يا اشاره است به آيهء كريمهء وَ أَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَيِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ ] إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ . « 2 » و تفسير اين ، موافق آنچه اكثر مفسرين بيان كرده‌اند ، آن است كه نماز واجبى كه حسنات ، كنايه از آن است ، بر طرف مىسازد گناهان صغيره را ، كه در ميان آن نمازها واقع شود ؛ چنانچه در مجمع البيان شيخ طبرسى طاب ثراه نقل كرده است از ابو حمزهء ثمالى كه از امام باقر يا امام جعفر صادق عليهما السّلام شنيدم كه امير المؤمنين ، على عليه السّلام به مردم حكايت كرد كه كدام آيه است در كتاب خداى تعالى كه اميدوارى به آن زياده است از باقى آيه‌هاى كريمه ؟ بعضى گفتند : آيهء إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ . « 3 » بعضى گفتند : آيهء يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا . « 4 » بعضى گفتند كه آيهء وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ . « 5 » و بعضى گفتند : آيهء وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً . « 6 »

( 1 ) . نسخهء ج : نافذ است . دويم آنكه و به جاى مىآيد . ( 2 ) . هود ، آيهء 114 . ( 3 ) . النساء ، آيهء 48 و 116 . ( 4 ) . الزمر ، آيهء 53 . ( 5 ) . النساء ، آيهء 110 . ( 6 ) . آل عمران ، آيهء 135 .