تاريخ و علوم قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٠

امام باقر عليه السلام :

متشابه از قرآن آن است كه متفق در لفظ و مختلف در معانى باشند 276 وقتى كه اراده كردم با خوارج بجنگم . . . 278

راسخون در علم كسانى هستند كه درهاى غيب را به روى خود بسته مىبينند . . . 279

بدانيد كه آل محمد مانند ستارگانند كه هر گاه يكى از آنها غروب كند ديگرى طالع مىشود . . . 281

شما به وسيلهء ما در ظلمتها هدايت شديد و در جاى بلندى نشستيد 281 احاديث پيغمبر ( ص ) مانند قرآن داراى ناسخ و منسوخ و عام و خاص است 304

از پيغمبر اسلام نقل مىكند كه : جبرئيل در هر سال يك مرتبه قرآن را رسيدگى و مقابله مىكرد . . . 43

و جبرئيل الامين على وحيك المطاع فى اهل سمواتك . . . 9

پيغمبر فرمود : هر كس چهار آيه از سورهء بقره بخواند . . . 109 ، 110 ، 113

جبرئيل وحى را در ابتداء به پيغمبر املاء مىنمود . . . 27

حى بن اخطب و ابو ياسر بن اخطب و عده‌اى از يهود نجران به محضر پيغمبر ( ص ) رسيدند . . . 50

« الم » يعنى « انا اللّه المجيد » . . . 51

قرآن با 7 وجه تفسير مىشود . . . 65

پيغمبر ( ص ) مريض شد و مرضش شدت پيدا كرد . . . 82

هر كتابى كه از آسمان نازل شده در اول آن « بسم اللّه الرحمن الرحيم » بوده است 85 وقتى روى به قبله كردى صورت خود را از قبله برنگردان . . . 211

محمد بن مسلم مىگويد : از امام باقر ( عليه السلام ) پرسيدم وصيت براى وارث چگونه است ؟ فرمود : جايز و صحيح است . . . 213