الإيضاح — الصفحة ٥٥٩

نظم سليم الطهراني بالفارسية قصة ضيافة حاتم للوافدين على قبره

فيض زكثرت شده ظاهر درو * جود وسخا گشته مجاور درو

جانب آن روضه كسى در زمان * رفت كه پرسد خبري زان مكان

گفت باو شخصي ازآن سرزمين * مقبره حاتم طائيست اين

روى أزين مژده سوى رآه كرد * قافله را زين سخن آگاه كرد

بارگشودند در آن خوش مكان * بر در أو حلقه شده كاروان

بيهده گوئى زميان گروه * گفت كه : اي حاتم دريا شكوه

قافله ما شده مهمان تو * چشم نهاده همه بر خوان تو

زود پى مائده تدبير كن * قافله گرسنه را سير كن

بود هنوز أين سخنش بر زبان * كز پى سر گريه كنان ساربان

گفت : كه خورد آن شتر برق تاز * مهره بدل از فلك حقه باز

اين سخنش كرد چه در گوش رآه * جست سراسيمه چو از سينه آه

گفت ببريد سرش را زتن * تا كه شود مائده انجمن

گفت كه : اي حاتم صاحب كرم * خواستم از جود تو فيضى برم

طوف مزار تو مرا شوم شد * همت تو بر همه معلوم شد

يافتم اكنون كه چه سان بوده است * جود تو از خوان كسان بوده است

حيف زنى لاف كرم چون حباب * به كه ببخشى وگر از بجر آب

أو شده در طعنه زدن بي قرار * روح كرم پيشه ازو شر مسار

گشته خوى افشان زخجالت براه * همچو تهيدست بر قرضخواه

صبح كه اين ناقة گيتى نورد * از طرف دشت برانگيخت گرد

صاحب جمازه پى كار خود * گشت فرومانده تر از بار خود

بود سراسيمه كه از يك كنار * خاست غباري چو خط از روى يار

اندكى آن گرد چو شد جلوه گر * ناقة سواري شد ازو جلوه گر

بار شتر أطعمه بيكران * ناقة ديگر برديفش روان