ألفية ابن مالك ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٦
مواردى كه ادغام و فك جايز است .
2 - هرگاه در اسمى باشند بر وزن فعل بضّم فاء و فتح عين مثل صفف .
3 - هرگاه در اسمى باشند بر وزن فعل بضم فاء و عين مثل ذلل .
4 - هرگاه در اسمى باشند بر وزن فعل بكسر فاء و فتح عين كلل .
5 - هرگاه در اسمى باشند بر وزن فعل بفتح فاء و عين لبب .
6 - هرگاه اول مثلين مدغم باشد مثل جسّس .
7 - هرگاه حركت حرف دوم عارضى باشد مثل اخصص ابى كه حركت همزه آن به صاد نقل شده .
8 - هرگاه در وزنى ملحق باشند مثل هيلل كه ملحق است بدحرج .
9 - هرگاه مدغم فيه ساكن باشد به جهت اقتران به ضمير رفع مثل حللت و حللن .
10 - هرگاه در افعل تعجب باشند مثل احبب بزيد .
مواردى كه ادغام و فك جايز است .
مواردى كه ادغام و فك جايز است .
1 - هرگاه مثلين ياء باشند و تحريك دوم آنها واجب باشند مثل جيى و حىّ .
2 - هرگاه تاء در اول وزن تفعّل يا تفاعل باشند مثل تتجلّى يا اتّجلى تتقارب يا اتّقارب .
3 - هرگاه دو تاء در افتعل و مصرّفات آن باشند ( مثل استتر يا تستّر - يستتر و يستتر .
4 - در فعل مجزوم ( مضارع ) و شبه مجزوم ( امر ) مثل لا تمدّ و لا تمدد ضمنا ادغام در غير آن‌چه ذكر شد واجب است .
اميد آن دارم كه لغزشهاى قلمى اينجانب را ببخشيد و منتظر ارشادات شما عزيزان هستم تا بتوانم در چاپهاى بعدى از توان والاى شما عزيزان بهره بگيرم .
و السّلام عليكم و رحمة اللّه
سوم صفر سال 1419
هشتم خرداد 1377
تهران - على آل بويه