ألفية ابن مالك ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٦

اسم فعل مضارع :

صوت براى صداى به‌هم خوردن دو شمشير به هم ) و لازم بدان مبنى بودن آن دو نوع را پس مبنى بودن واجب شده است .

اسمى كه در معنا و عمل جانشين فعل است .

1 - اسم فعل امر : ها

2 - اسم فعل مضارع

3 - اسم فعل ماضى

1 - آمين ( اجابت‌نما )

2 - صه ( ساكت باش )

3 - مه ( بازيست )

4 - هلمّ ( بيا )

5 - حىّ ( روىآور )

6 - حيّهل ( عجله كن )

7 - هيت ( سرعت‌بگير بيا )

8 - ايه ( به سخنت ادامه بده ) ، اين افعال به ضمير مستترى بنابر فاعليت رفع مىدهند .

9 - ها ( بگير )

10 - هات ( ببخش )

11 - بله ( ترك كن )

12 - رويد ( مهلت بده )

13 - نيد ( مهلت بده )

14 - دونك ( بگير )

15 - عليك ( لازم بدار )

16 - اليك ( دور شو ) .

اين دسته هم به ضمير مستتر ، بنا بر فاعليت رفع مىدهند و به اسم ظاهر بنا بر مفعوليت ، نصب مىدهند .

1 - قد ( كافى است )

2 - قط ( كافى است )

3 - بجل ( كافى است )

اين سه اسم فعل به اسم ظاهر و يا ضميير مستتر بنا بر فاعليت و به اسم ظاهر بنا بر مفعوليت