ألفية ابن مالك ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٢

تحذير :

را شير را اى مسافر شب ) .

625

و شذّ ايّاي و ايّاه اشذّ * و عن سبيل القصد من قاس انتبذ

استيناف ، فعل ، فاعل ، عاطفه ، مبتدا ، خبر ، عاطفه ، متعلّق به انتبذ ، مضاف اليه ، موصول مبتدا ، فعل و فاعل جمله صله ، فعل و فاعل جمله خبر .

كم است ( استعمال تحذير در متكلم يعنى ) ايّاى و ( استعمال آن در غايب يعنى ) ايّاه كمتر است و از راه اعتدال ، كسى كه قياس كند ( به تحذير در غايب ) دور شده است .

626

و كمحذّر بلا ايّا إجعلا * مغرى به في كلّ ما قد فصّلا

استيناف ، متعلّق به اجعل مفعول بواسطه ، باء حرف جرّ متعلّق به اجعل و لا اسم به معناى غير مجرور و لفظ ايّا مضاف اليه ، فعل امر و فاعل و الف منقلب از نون تاكيد خفيفه ، مفعول اجعل ، متعلق به اجعل ، موصول مضاف اليه ، حرف تحقيق ، ماضى مجهول و نايب فاعل و الف اطلاق جمله صله .

مثل محذّرى كه بدون ايّا هست ( يعنى حذف فعل آن مگر در عطف و يا تكرار واجب نيست ) ، قرار بده البته ، مغرى به را در هرحكمى كه تفضيل داده شد ( مانند : اخاك كه مفعول به براى فعل امر محذوف الزم است ) .

چكيدهء بحث تحذير و اغراء

چكيدهء بحث تحذير و اغراء

تحذير :

تحذير :

آگاه‌كردن مخاطب است به امر ناگوارى ، براى اجتناب از آن ، مانند ايّاك و الاسد .

اركان تحذير 1 - محذّر ( متكلم )

2 - محذّر ( مخاطب )

3 - محذرمنه ( امر ناگوار مثل اسد )

4 - ادات تحذير ( ايّاك و فروعات آن ) .