ألفية ابن مالك ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٠

اوّلين تابع : باب نعت

3 -

اسم تفضيل مضاف

اسم تفضيل مضاف

اگر به نكره اضافه شود : هميشه مفرد مذكّر به كار مىرود ( افضل رجل ) .

اگر به معرفه اضافه شود : اگر بعد از آن ، « من » در تقدير باشد ، مىتواند مفرد مذكّر و يا مطابق موصوف به كار رود ، در غير اين صورت واجب است با موصوف مطابق باشد ، زيد و عمر اعدلا القوم .

4 - اسم تفضيل محلّى به ال ، حتما بايد مطابق با موصوف باشد و حرف « من » بعد از آن نباشد ، مانند زيد الافضل و هند الفضلى .

5 - من و مدخول آن بر اسم تفضيل مقدّم نمىشود ، مگر در جائى كه مدخول آن از ادات استفهام كه صدارت‌طلب است باشد ، مانند ممّن أنت خير ؟

6 - فاعل اسم تفضيل ، ضمير مستتر است ، اسم ظاهر بودن آن كم است .

7 - اسم تفضيل به چهار شرط مىتواند به اسم ظاهر ( بنابر فاعليت ) رفع دهد . اين كه فعل بتواند به جاى آن واقع شود ، فاعل آن اجنبى از موصوف باشد ( يعنى حامل ضميرى كه به موصوف برگردد نباشد ) ، به دو اعتبار بر خودش برترى داده شده باشد و بعد از نفى و يا شبيه به آن واقع شده باشد .

8 - اسم تفضيل در تمييز ، حال و ظرف بالاجماع عمل مىكند .

9 - اسم تفضيل در مفعول‌به و مفعول مطلق عمل نمىكند .

[ باب ] توابع

[ باب ] توابع

اوّلين تابع : باب نعت

اوّلين تابع : باب نعت

506

يتبع في الإعراب الاسماء الاؤل * نعت و توكيد و عطف و بدل

فعل ، متعلّق به ماقبل ، مفعول ، صفت ، فاعل ، اسم‌هاى بعدى عطف به نعت .

پيروى مىكند در اعراب ، اسمهاى قبلى را ، نعت و توكيد و عطف و بدل .