ألفية ابن مالك ( فارسى ) — الصفحة ١٦٢

اعراب مستثنا در فرض تكرار « الّا »

اعراب مستثنى به الّا

اعراب مستثنى به الّا

1 - تام :

1 - تام :

الف ) موجب

الف ) موجب

1 - متصل :

مستثنا مقدّم : نصب آن واجب است مانند : جاء الّا زيدا القوم .

مستثنا مؤخّر : نصب واجب است مانند : جاء القوم الّا زيدا .

2 - منقطع :

مستثنا مقدّم : نصب واجب است ، مانند : جاء الّا حمارا القوم .

مستثنا مؤخر : نصب واجب است ، مانند : جاء القوم الّا حمارا .

ب ) منفى

ب ) منفى

1 - متصل :

1 - متصل :

مستثنا مقدّم : نصب بنا بر نظريهء مصنّف مانند : ما جائنى الّا زيدا القوم .

مستثنا مؤخر : بدل قرار دادن بهتر است ، مانند : ما جائنى القوم الّا زيد .

2 - منقطع :

2 - منقطع :

مستثنا مقدم : نصب ترجيح دارد ، مانند : ما جائنى الّا حمارا القوم .

مستثنا مؤخر : نصب ترجيح دارد ، مانند : ما جائنى القوم الّا حمارا .

2 - مفرّغ :

2 - مفرّغ :

به حسب تقاضاى عامل اعراب مىگيرد ، مانند : لا تنصر الّا عليّا .

اعراب مستثنا در فرض تكرار « الّا »

اعراب مستثنا در فرض تكرار « الّا »

1 - تكرار براى تاكيد است : اسم بعد از الّاى دوم ، بدل براى ماقبل است ، مانند لا تمرر بهم الّا الفتى الّا العلاء .

2 - تكرار براى تاكيد نيست :

1 - در استثناى مفرّغ : مستثناى اولى را به حسب عامل اعراب داده و بقيه منصوب است ،