تاريخ ترجمه از عربى به فارسى ( از آغاز تا عصر صفوى ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٨

گفتار سوم كوفى - سورهء مائده از قرآنى كوفى ، با ترجمهء استوار فارسى

ب - يا آنكسها كه بگرويده‌ايت ، بترسيت از خداى و بجويت بوى نزديكى . . .

آيهء 36 . إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ أَنَّ لَهُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً

الف - كه آن‌كسها كه كافر شدند اگرچه ايشان را باشد آنچه اندر زمين است همه ( م ) ،

ب - آنكسها كه كافر گشتند اگر مرايشان را باشدى انج اندر زمين است همه ،

وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لِيَفْتَدُوا بِهِ مِنْ عَذابِ يَوْمِ الْقِيامَةِ

الف - و همچندان نيز با وى تا باز خريدى خويشتن را بدان از عذاب روز رستخيز ( ح ) ،

ب - و همچندان نيز با وى تا باز خرندى خويشتن را بذان از عذاب وى روز راستخيز .

ما تُقُبِّلَ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ

الف - نه‌پذيردى از ايشان و ايشان راست عذابى دردناك ( م ) .

ب - نه‌پذيرذى از ايشان و مرايشان را باشد عذابى دردگين .

آيهء 116 . وَ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي

الف - كه گفت خداى يا عيسى پسر مريم ( م ) آن تو بوديكه بگفتى ( ح ) بگيريد مرا و مادرم را ( م )

ب - گفت خداى يا عيسى پسر مريم آن تو بوذى كه گفتى مر مردمان را بگيريت مرا و ماذر مرا .

إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ قالَ سُبْحانَكَ ما يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ ما لَيْسَ لِي بِحَقٍّ

الف - بخدايى از بيرون خداى ( ح ) گفت پاكى تو . نه باشد مرا كه گويم آنچه نيست مرا سزاوار .

ب - برون خداى جز از خداى . گفت عيسى پاكا خدايا كه تويى ، نباشد . . . مرا كه بگويم .

انج نيست مرا براستى .

آيهء 119 . قالَ اللَّهُ هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ

الف - گفت خداى اينست آن روز كه سود دارد راست‌گويان را راست گفتن ايشان .

ب - گفت خذاى اين آن روز است كه سود دارد راست‌گويان را راست ايشان .