تاريخ ترجمه از عربى به فارسى ( از آغاز تا عصر صفوى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٢

3 . نوبت اول ، ترجمهء رسمى قرآن

را از گل دوسنده .

در ترجمهء ب ، « بآفرينش » را از نسخه بدل گرفته‌ايم . « دوسنده » نيز در اصل « خوشيده » و در نسخه بدل « دوشيده » است كه به نظر تحريف مىآيد .

بَلْ عَجِبْتَ وَ يَسْخَرُونَ ( صافات 12 ) .

الف - شگفت مىآيد ترا . . . و افسوس مىدارند . . .

ب - بل شگفت داشتى و مىفسوس كنند .

وَ قالُوا إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ( صافات / 15 ) .

الف - . . . ميگويند نيست اين مگر جادويى آشكارا .

ب - . . . و گويند نيست اين مگر جادويى هويدا .

. . . قالَ يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ ( صافات / 102 ) .

الف - . . . اى پدر بكن آنچه ميفرمايند ترا . . . مرا اگر خداى خواهد از شكيبايان يا بى ( ص 312 ) .

ب - . . . يا پدر بكن آنچه فرمايند ترا كه يا بى مرا اگر خواهد خداى از شكيباان ( 6 / 1522 ) .

إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ( 122 ) إِنَّهُما مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ( صافات / 121 ) .

الف - ما پاداش چنين كنيم . . . نيكوكاران را * كه ايشان هردو از بندگان گرويدگان ما بودند ( ص 312 ) .

ب - ما چنان پاداش كنيم نكوكاران را * كه ايشان از بندگان ما گرويدگان بودند ( 6 / 1523 ) .

. . . قالُوا لا تَخَفْ خَصْمانِ بَغى بَعْضُنا عَلى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنا بِالْحَقِّ ( ص / 22 ) .

الف - . . . گفتند مترس دو تن‌ايم . . . يكى بر ديگرى افزونى مىجويد داورى كن ميان ما براستى ( ص / 316 ) .

ب - . . . گفتند كه مترس كه ما دو خصميم كه افزونى جست برخى از ما بر برخى داورى كن ميان ما براستى ( 6 / 1554 ) .

قالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤالِ نَعْجَتِكَ إِلى نِعاجِهِ وَ إِنَّ كَثِيراً مِنَ الْخُلَطاءِ لَيَبْغِي . . . ( ص / 24 ) .

الف - داود گفت ستم كرد بر تو بخواستن ميش تو كه با ميشان وى بهم بود . فراوانى از