ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٣
برخى واژه‌ها كه در كتاب آمده ، با معنى آنها « * »
منبى : خبردهنده .
منحت : عطا و بخشش .
منحر : قربانگاه ، جاى كشتن شتر .
منخرط : مجبور و ملتزم .
مندرس : كهنه و فرسوده .
منساق : كشانيده شده ، تابع و پيرو .
منسلخ : جامه كنده‌شده ، بيرون آمده از چيزى .
منطمس : فروشونده و نيست‌شونده ، محو و ناپيدا .
منقلب : جاى برگشتن و سرنگون شدن .
من يزيد : حراج ، مزايده ( كه زياد مىكند ؟ ) .
منون : مرگ ، روزگار دهر .
منهمك : كوشنده و پاى فشارنده در كار .
منهى : نهىشده ، بازداشته .
مواشى : ج ماشيه ، ستور و چارپايان .
مواقيت : ج ميقات ، جاى و وقت كار . مقدارى از زمان كه براى كارى فرض شود ، موضع احرام بستن حاجيان .
مؤانست : همدردى و رفاقت ، الفت .
موايد : ج مائده ، خوردنى و خوان طعام .
مودع : امانت نهاده شده .
موردات : واردشده‌ها .
موشح : آراسته .
موصل : وصل‌كننده ، پيونددهنده .
موفر : بسيار و فراوان .
مهب : جاى وزيدن .
مهبط : جاى فرود آمدن .
مهرب : گريزگاه .
مهره : ج ماهر ، استاد در هر فن .
ن ناسى : فراموش‌كار .
ناسوتى : زمينى ، اين جهانى .
نافح : بوى پراكنده .
نتن : بوى بد و عفن .
نسر : نام دو ستاره يكى نسر طاير و ديگرى نسر واقع و به فارسى دو شاهين گويند .
نسيج : بافته .
نسم : متغير .
نصاب : حد معين از هر چيزى .
نصيبه : بهره و نصيب .
نضارت : تازگى و شادابى .
نقير : چيز حقير و اندك .
نكارت : زشتى .
نمله : مورچه .
نوافل : نمازهاى سنت و مستحب .
نور : شكوفه .
نهمت : منتهاى همت و اهتمام .
نير اعظم : كنايه از آفتاب است .
نيران : ج نار ، آتش‌ها .
نيشه : ناى ، ناى كوچك .
و - ه - ى واعيه : شنوا .
وثاق : اتاق ، خيمه ، اقامتگاه .
ود : دوستى .
ورى : خلق .
وزر : گناه ، بار گران ، و بال .
وساده : مخده ، بالش ، بستر .
وسايد : ج وساده .
وقاد : تيز خاطر ، روشن ضمير .
وطر : حاجت .
وقايت : محافظت ، نگه‌داشتن .
وكر : آشيانه .
هادم : ويران‌كننده .
هاويه : آخرين طبقه دوزخ ، دوزخ .
هبا : گرد و غبار .