ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — الصفحة ٤٩١
برخى واژه‌ها كه در كتاب آمده ، با معنى آنها « * »
لسعات : لسعه ، گزيدن مار و عقرب ، اذيت كردن كسى به زبان .
لظات : تپانچه‌ها ، سيلىها ، سر جنبانيدن از شدت خشم .
لواحق : پيوسته‌ها ، ملحقات ، حوادث تازه .
م مآب : بازگشت ، جاى بازگشت .
مآرب : حاجات .
مأذنه : جاى اذان گفتن ، مناره .
مبتدع : بدعت‌گذار .
متأزر : جامه و ازار پوشيده .
متجافى : دورىكننده ، به يكسو رونده .
متردى : ردا پوشيده .
متغلبه : به زور چيزى را گيرنده ، غلبه‌كننده .
متقين : پرهيزكاران .
متلالى : روشن ، درخشان .
متوفر : آماده ، حاضر ، كسى كه همت خود را صرف كارى كند ، بسيار و فراوان .
متيقن : به يقين دانسته شده ، بىگمان .
مثاقيل : ج مثقال ، واحد وزنى معادل 24 نخود .
مثله : بريدن گوش و بينى ، شكنجه دادن .
مثنوى : جايگاه و منزل ( مثواه جايگاه او ) .
مجاز : گذرگاه .
مجتبى : برگزيده .
مجلّا : جلال داده و صيقلى و براق .
مجلا : محل جلوه و تجلى .
محامل : ج محمل ، آنچه مطلبى را بدان حمل و تأويل كنند .
محصوص : بهره‌مند ، بانصيب .
محفوف : گرداگرد فراگرفته .
محلا : زينت يافته .
محلوب : شير دوشيده .
مخايل : ج مخيله ، نشانه‌ها ، علامت‌ها .
مخبر : منظر ، باطن شخص ، درون هر چيز .
مخلص : گريزگاه ، جاى خلاص .
مداجات : مدارا ، پوشانيدن دشمنى را .
مدامع : ج مدمع ، كنج چشم‌ها .
مدبر : نگون‌بخت .
مدرج : درج‌شده و مندرج .
مرابع : ج مربع ، محل اقامت در بهار .
مراء : رياكار .
مراسيل : ج مراسله ، پيغام و نامه به يكديگر فرستادن ( قياسا صحيح است ولى در كتب لغت ديده نشد ) .
مرافق : ج مرفق ، چيزهايى كه از آنها سود برند ، وسايل آسايش .
مراقى : ج مرقاة ، درجه‌ها ، نردبام‌ها .
مرجو : اميد داشته .
مرده : ج مريد .
مرشح : پرورده و تربيت شده ، به تدريج آماده شده .
مرضاه : خشنود بودن از كسى ، خشنودى .
مزاده : مشك .
مزكى : پاكيزه .
مزلات : جاى لغزش‌ها .
مسائت : بد آمدن ، كردار يا گفتار ناپسند داشتن .
مسامع : ج مسمع ، گوش‌ها .
مساهلت : سهل‌انگارى .
مستتبع : آنكه درخواست پيروى مىكند .
مسترشد : راهيابنده ، هدايت‌طلبنده .
مستضى : نورجوينده .
مستعذبه : گوارا و شيرين ، مطبوع .
مستفيد : بهره‌مند ، سودخواهنده .
مستقنع : ر . ك . حواشى ص 309 .
مستوثق : استوار و پاى بر جاى . با قدرت .