ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٨
برخى واژه‌ها كه در كتاب آمده ، با معنى آنها « * »
سده : پيشگاه در خانه ، رواق خانه .
سرادق : سراپرده ، خيمه .
سراء : شادى و نيكويى .
سراير : ج سريره ، باطن و نيت .
سريه : كنيز ، زنى كه براى تمتع باشد .
سريان : رفتن چيزى در اجزاى چيزى .
سطوات : ج سطوت ، حمله و هجوم ، قهر و غلبه و ابهت و وقار .
سعد اكبر : ستاره مشترى .
سعود : مباركى و نيكبختى .
سفسات : كار كوچك و خرد .
سعير : دوزخ ، طبقه چهارم دوزخ .
سقوف : سقف‌ها .
سلوت : خوشى و شادمانى .
سماك : نام دو ستاره است در پايين اسد كه يكى را سماك رامح و ديگرى را سماك اعزل گويند .
سماحت : جوانمردى ، بخشش .
سمك : ماهى .
سن : دندان .
سنيه : مؤنث سنى ، عالى و بلند .
سورت : شدت ، اثر ، تندى و تيزى .
سواطع : ج ساطع ، درخشنده .
سياق : طريقه و روش .
سويت : تساوى و برابرى .
سوايم : ج سائم و سائمه ، ستور چرنده .
سوفار : دهانه تيز ، جايى كه چله كمان را در آن نهند .
سها : ستاره‌اى است بسيار خفى در پهلوى عناق كه ستاره وسطى بنات النعش است .
سهر : بيدارى .
سيوح : سير و گردش در زمين .
ش شبر : وجب .
شجون : غمگين ، محزون شدن .
شح : حرص و آز .
شرطه : باد موافق .
شريطه : شرط و پيمان .
شطّار : بسيار زيرك ، بسيار خبيث .
شغب : شور و غوغا ، فتنه‌انگيزى .
شمائم : ج شميمه ، بوى خوش .
شناعت : زشتى ، طعنه زدن ، سرزنش .
شوائب : ج شائبه ، عيب و شك و گمان .
شوارد : ج شارد ، سركش و نافرمان .
شواهق : ج شاهق ، بلند ، كوه مرتفع .
شهقه : نعره و صيحه .
شياعت : پيروى .
شيب : دنباله تازيانه .
ص - ض صبى : كودك .
صحو : هوشيارى ، بازگشت عارف به احساس پس از غيبت .
صخره : سنگ سخت بزرگ ، تحت صخره مراد مسجد صخره است .
صره : كيسه .
صعقه : بيهوشى ، آتشى كه از آسمان افتد .
صفع : سيلى و پس‌گردنى .
صفوه : برگزيده و خالص .
صلوح : صلاح و نيكى .
صناديد : ج صنديد ، مردان بزرگ و مشهور و سرور .
صواعق : ج صاعقه ، برق ، آذرخش .
صهر : داماد و به فتح اول و دوم ، دامادى .
صوب : ريزش ( صب فعل ماضى است ) .
صينت : نگهدارى و مصون شده ( فعل ماضى مجهول از مصدر صون ) .
ضب : سوسمار .