ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٤
برخى واژه‌ها كه در كتاب آمده ، با معنى آنها « * »
اشباح : كالبدها و سايه‌ها و سياهىها كه از دور پيدا شود .
اشياع : ياران و پيروان .
اشتباك : به هم پيوستن ، شبكه شبكه شدن .
اشعث : ژوليده موى ، آشفته موى .
اصبع : انگشت .
اصطناع : برگزيدن ، نيكويى كردن .
اضطرام : افروخته شدن ، زبانه زدن آتش .
اضغاث : ج ضغث ، خواب‌هاى پريشان .
اطفاء : خاموش كردن .
اطلال : ج طلل ، خرابه‌ها ، نشانه عمارت و سراى .
اعباء : ج عبء ، سنگينى و گران‌بارى .
اعتناق : دست به گردن شدن ، كارى را به گردن گرفتن .
اعطاف : ج عطف . توجه و مايل شدن به چيزى .
اعلام : ج علم ، بيدق‌ها .
اعوان : ياران و كمك‌كنندگان .
اغبر : گردآلود .
اغترار : مغرور شدن ، فريفته شدن .
اغراس : ج غرس ، درخت‌ها ، نهال‌ها .
اغلال : ج غل ، زنجيرها .
اغلى : گران‌بهاتر ، گران‌تر .
اقاصى : ج اقصى ، دورترها ، نهايت‌ها .
اقتناء : كسب كردن ، اندوختن مال .
اقطاع : ملك يا قطعه زمينى را به كسى بخشيدن تا با درآمد آن زندگى كند .
اقياد : ج قيد ، غل‌ها و بندها و زنجيرها .
اكياس : زيركان و دانايان .
التقاط : دانه برچيدن و گرفتن ، مضمون و مطلب .
امانى : ج امنيه ، آرزوها .
امحاض : دوستى خالص كردن .
امداد : كمك‌ها ، ياران .
امهال : مهلت دادن .
امه : پرستار ، كنيز .
انام : مخلوق ، آفريدگان .
انانيت : خودبينى و كبر و غرور و خودستايى .
« اين واژه در مرصاد نيز به كار رفته است » .
انجاح : برآوردن و روا كردن حاجت .
انجاز : وفا كردن وعده .
انحفاض يا انخفاض : پستى ، به شيب افتادن .
انجلا : روشن شدن ، آشكار گشتن .
انصات : خاموش شدن و گوش دادن .
انطماس : ناپديد شدن و محو گشتن .
انطوا : طى شدن ، دربرداشتن و حاوى بودن .
انفلاق : شكافته شدن .
انمحا : محو شدن .
انيقه : خوش و شگفت‌انگيز .
آبده : ج اوابد ، جانوران وحشى ، دد و دام .
اوتاد : ج وتد ، ميخ‌ها ، پيشوايان طريقت 4 تن از بزرگان كه در چهار طرف دنيااند و به‌منزله چهار ركن عالمند .
اوساخ : ج وسخ ، چرك‌ها .
اوانى : ج ج ، ظرف‌ها ، آبخورها .
اوفق : شايسته‌تر و موافق‌تر .
اهداب : ج هدب ، مژه چشم و ريشه جامه .
اهتدا : هدايت شدن و راه يافتن .
ايتاء : آوردن .
ايثار : خود را بر ديگران مقدم داشتن .
ايفاء : وفا كردن ، به پايان بردن وعده .
ايقاع : افگندن و درانداختن و گرفتار كردن كسى را ، عمل قضائى يك جانبه .
ايناس : خو گرفتن ، انس دادن ، دمساز شدن .
ب باح : آشكار شد ، ( اجوف واوى است ) باح السر ، آشكار كرد راز را .
بارع : دانشمند ، كسى كه در فضل تمام باشد .
بأس : سختى ، عذاب ، شكنجه .