ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٢

حواشى و تعليقات

( 175 / 18 ) - كوه وقار . . . مصراع دوم در ديوان حلّاج ص 5 « لو بسّت الجبال و لو دكّت السّماء » آمده . ( ر . ك . قرآن كريم س 56 آيهء 5 و س 89 آيهء 22 ) .

( 175 / 21 ) - حكايت . . . جمعى از سادات به مهمانى حسن . . . در جواهر الاسرار ص 18 و مواهب عليّة ج 1 ص 183 ( به تصحيح دكتر جلالى نائينى ) اخلاق محسنى ص 245 به جاى حسن « حسين » آمده . در اينجا نيز جايى لفظ « حسين » شبيه « چنين » نوشته شده . به نظر مىرسد كه همه جا كلمهء « حسين » درست باشد و لفظ « حسن » اشتباهى از كاتب و ناسخ باشد . مؤيد اين نظر آنكه همين حكايت به گونه‌اى ديگر در ص 247 لطائف الحكمة نيز نقل شده در آنجا هم « حسين بن على » آمده است . نه « حسن » .

( 176 / 8 ) - يحيى معاذ رازى - از عرفاست ، كنيتش ابو زكريّا بود به سال 258 ه در نيشابور وفات يافت ( قشيريه ) .

( 176 / 12 ) - و لمّا قسا قلبى . . . اين دو بيت در احياء 4 / 347 ، از قول شافعى نقل شده است و مصراع اوّل « و لمّا قسا قلبى و ضاقت مذاهبى » آمده كه اصلاح شد . قسا قلبه . . .

يعنى سخت و درشت گرديد . در نسخهء ما « قسى قلبى » ضبط شده .

( 176 / 19 ) - آن كريمى . . . در ديوان حلّاج ص 78 : ذكر گنه نيز جنايت باشد .

( 176 / 20 ) - سليمان بن عبد الملك مقصود هفتمين خليفه اموى است متوفّى به سال 99 ه . و در ص 198 لطائف الحكمة حكايتى نظير آن به عبد الملك بن مروان نسبت داده شده .

( 177 / 19 ) - گفت لو علم . . . در اخلاق محسنى ص 61 مطلبى نظير آن از قول مأمون آمده است . و عين عبارت نيز در كليله ص 247 منقول است .

( 178 / 8 ) - شاها ملكا . . . ديوان خاقانى ص 932 .

( 179 / 14 ) - تو را شهنشه . . . ديوان خاقانى ص 7 و 12 نسخهء ما غلطهاى بسيار داشت از روى ديوان تصحيح شد .

( 180 / 13 ) - سليمانى است اين - ديوان خاقانى 210 - اين اشعار نيز در متن سراپا غلط بود تصحيح شد بيت آخر نيز در ديوان مصحّح دكتر سجّادى ديده نشد . تصحيح بيت نيز قياسى است .

( 180 / 22 ) - ما كه دردى . . . ر . ك . ديوان منسوب به منصور حلّاج ص 230 - قسمتى