ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٦

ذو النّون

تو را به ردّ و قبول و فراق و وصل چه كار * رضاى دوست طلب كن اگر توانى يافت

بلكه كمال محبّت آن است كه خواست از ميانه بردارد و اختيار به ارادهء محبوب باز گذارد ، چنان كه حارث مىگويد 306 / 3 كه : « الرّضا سكون القلب تحت جريان الحكم » يعنى رضا آرام دل است در تحت جريان حكم .

ابو بكر بن طاهر

ابو بكر بن طاهر

، 306 / 5 قدم پيشتر نهاد و گفت . « الرّضا اخراج الكراهة من القلب حتّى لا يكون فيه الّا فرح » يعنى رضا اخراج كراهيت است از دل در مجارى عظايم امور تا در وى به غير فرح و سرور نباشد . لمؤلّفه :

مرا زخم غم به ز مرهم بود * چو شادىّ دلبر در آن غم بود

منم بندهء حكم مولاى خويش * نه محكوم آرا و اهواى خويش

مرادش اگر نامرادىّ ماست * مراد دل از وى نخواهيم خواست

مرا خود بهشت است از جور يار * كه كم كس جفا مىكند اختيار

ز دلبر طلبكار درمان بسى است * چو من عاشق درد او كم كسى است

چو عشق اقتضا مىكند اختصاص * مرا درد او به كه آن هست خاص

نخواهم ز غيرت كه بر غير من * رسد تحفهء درد آن دل‌شكن

چو تير جفا را نهد در كمان * مبادا بجز ديدهء من نشان

ذو النّون

ذو النّون

، رحمة اللّه عليه ، مىفرمايد : « الرّضاء سرور القلب بمرّ القضاء » 306 / 16 يعنى رضا شادى دل است بر تلخى قضا « 1 » و اين شادى از آن خيزد كه در بلا و محنت اثر رضاى دوست بيند و داند كه آن بلا كمندى است كه از همه ما سوى باز دارد و كشان‌كشان به حضرت دوست آرد . لمولانا ، قدّس سرّه : « 2 »

بياموز از پيمبر كيميايى * كه هر چت حق دهد مىده رضايى 306 / 20

رسول غم اگر آيد بر تو * كنارش گير همچون آشنايى

همان لحظه در جنّت گشايد * كه تو راضى شوى در ابتلايى

جفايى كز بر معشوق آيد * نثارش كن به شادى مرحبايى

چو درد او قلاووز وصال است * به از دردش نمىبينم دوايى

حكايت - عروة بن الزّبير 306 / 25 ، رحمة اللّه عليه ، آكله در پاى او افتاد ، او را گفتند : در بريدن

( 1 ) . ر . ك : حواشى . ( 2 ) . ر . ك : حواشى .