ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — الصفحة ١٦٧

حكايت 165 / 17

ندارد بقا مال و نعمت و ليك * بماند همى جاودان نام نيك

تو اى نور چشم شه نامدار * بمان تا قيامت ز شه يادگار

گر از هجر خورشيد شد سينه « 1 » داغ * تو باقى بمان اى فروزان چراغ

ز هجر گل ار گشت گلشن خراب * توان بوى [ آن ] يافتن از گلاب

درختى كه مىبالد اندر چمن * چو گردد كهن از مرور ز من

چو از جاى خود بَركَند باغبان * نهالى نشاند هم از شاخ آن

كند شاخ بر جاى اصلش مقر * ز شاخش پذيرد چمن زيب و فر

تو اى نونهال درخت مراد * بمان ايمن از آفت تندباد

به لطف و تواضع به خُلق و كرم * شود در جهان نام نيكت عَلَم

( 1 ) . سيه .