ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — الصفحة ٥٠

[ كليد دندانه‌هاى طريقت تجليّات حضرت خالق و جذبات و رقايق است ]

چنين گفت كايزد براى خواص * شرابى نهاده است با اختصاص

شرابى طهورى كه صبح الَست * از او گشته‌اند اهل توحيد مست

شرابى كه نوشندش ارباب حال * ز خمخانهء حق به جام جمال

خرابات اين باده دانى كجاست * مقام خرابىّ اوصاف ماست

سواقى صفات است و اسماى حق * كمين جام ميناش اين نه طبق

از اين مى چو بخشيدشان طيب عيش * طريقى نمايندشان سوى طيش

از آن پس بپرّند تا اوج عرش * از اين محنت‌آباد زندان فرش

به يك پر زدن تا به مقصد رسند * ز حد بگذرند و به بىحد رسند

ز قربت چو حاصل كنند اتّصال * رسد آن زمان صدمت انفصال

از اين پس چو حاصل شودشان فنا * بيابند در ضمن آن صد بقا

ملوكى شوند ايمن از اعتزال * در آن « مَقعَد صِدق » بىانتقال

پس سايران را در اين موقف المواقف ما موقوف گردانند تا از براى تكميل ناقصان به خلعت صفات خودش باز به عالم فرستد ؛ چنان كه انبيا را عليه السّلام به حكم : « أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ » « 1 » به كليد طريقت در طلسمات باطنى بگشادند و از راه عالم غيب و امداد فيضان فيض به دل رسيد « 2 » كه قابل آن بودند و آن طلسمات گشاده شد و اثر « 3 » آن فيض به دل رسيد و از دل به نفس و از نفس به صورت قالب ، لا جرم صورت شريعت بر صورت قالب ايشان ظاهر گشت ، چنان كه گفت : « ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا » « 4 » آرى اين طلسم را چنان پرداخته‌اند كه از ملكوت ارواح راهى به دل و از دل راهى به نفس و از نفس راهى به صورت قالب هست ، تا هر مدد و فيض كه از عالم غيب به روح رسد از روح به دل رسد [ و ] از دل نصيبى به نفس رسد و از نفس اثرى به قالب رسد ، پس بر قالب عملى مناسب آن پديد آيد و همچنين اگر بر صورت قالب عملى ظلمانى و نفسانى پديد آيد « 5 » ، اثر آن ظلمت به نفس رسد و از نفس كدورتى به دل و از دل غشاوتى به روح رسد و نورانيّت روح را در حجاب كند و به‌قدر آن حجاب ، راه روح به غيب بسته شود تا روح از مطالعهء

( 1 ) . انعام ( 6 / 90 ) . ( 2 ) . مرصاد . ن : رسند . ( 3 ) . مرصاد ص 86 ن : ابر . ( 4 ) . شورى ( 42 / 52 ) . ( 5 ) . از همچنين تا پديد آيد در نسخه تكرار شده .