مبانى علمى غذا درمانى و رژيم هاى غذايى و كاربرد گياهان شفابخش در پيش گيرى و درمان بيماريها ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٦
16 - 4 ويتامين C
مشكل گرديد . پس از آن مقدار ويتامين
C
رژيم غذايى شخص را كم‌كم اضافه كردند و از 10 ميلى گرم در روز به 40 ميلىگرم در روز رسانيدند . در اين دوره مقدار ويتامين
C
موجود در سرم خون كم‌كم بالا رفت و پس از اينكه مقدار مصرف ويتامين
C
از طريق غذا به 40 ميلى گرم در روز رسيد مقدار ويتامين
C
در سرم خون به 3 / 0 - 2 / 0 ميلى گرم براى هر 100 ميلى ليتر رسيد .
اين آزمايش نشان مىدهد كه بيمارى اسكوروى يا بيمارى كمبود ويتامين
C
تنها در مواقعى كه مدت درازى هيچ ويتامين
C
به بدن نرسد ظاهر مىشود و حتى اگر مقدار خيلى كمى نيز مرتبا خورده شود كافى است كه از بروز اين بيمارى جلوگيرى شود .
درعين‌حال با تكرار اين آزمايش ديده شده است كه ارقام بدست آمده در مورد اشخاص مختلف در سنين و شرايط مختلف و در جنس متفاوت زن و مرد يكسان نمىباشد و اين ملاحظات است كه توصيه ارقام احتياطآميز بيشترى را براى مصرف روزانه تا حدى توجيه مىنمايد .
ويتامين
C
بعنوان مادهء ضد اكسيدكننده يا آنتى اكسيدان نيز مورد توجه است . معمولا براى اينكه مواد غذايى نظير هلو و سيب در دوران نگهدارى در انبار در اثر اكسيده شدن تغيير رنگ نداده و تيره نشوند بايد از موادى كه از اكسيده شدن آنها جلوگيرى مىنمايد استفاده كرد . ويتامين
C
يكى از بهترين نوع اين‌گونه مواد است . و براى جلوگيرى از اكسيده شدن و تيره شدن رنگ ميوه‌ها از آب ليمو استفاده مىشود و وجود ويتامين
C
در آب ليمو اين نقش را ايفا مىنمايد .
در برخى موارد براى جلوگيرى از اكسيده شدن مواد غذايى مصرف مادهء دى - آرابو آسكوربيك اسيد « 1 » توصيه مىشود . و مصرف اين ماده كه بطور مصنوعى و تركيبى ساخته مىشود در صنايع غذايى بطور گسترده‌اى معمول است . طبق تجربياتى كه به عمل آمده از نظر جلوگيرى از اكسيده شدن ، ويتامين
C
يعنى اسكوربيك اسيد يا مادهء دى -
( 1 ) . D - Araboascorbic acid .