ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٩٣
مشخصات نسخه مك
4 - كه در كلماتى مثل زانكه و كه اندرين به صورت زانك كاندرين نوشته است . و گاهى بطور كامل مثل كه او را .
5 - است به صورت مخفف و متصل به كلمه پيشين نوشته شده مثل خونست ، روزيست
6 - گ به صورت ك نوشته شده است .
7 - بعضى كلمات بدون نقطه است مثل حردمندى به جاى خردمندى و گاه به صورت ناقص نقطه‌گذارى شده . مثلا چون را جون نوشته است .
8 - علامت را به مفعول پيوسته شده مثل جوانان را ، آن را
9 - در بيشتر كلمات زير حرف ى آخر دو نقطه گذاشته شده مثل سعي ، خالي
10 - كو را در بعضى جاها به شكل كه نوشته است .
11 - هاى آخر كلمات را در هنگام جمع بستن حذف و به علامت جمع متصل كرده است . مثل غصها به جاى غصه‌ها
12 - علامت جمع در بيشتر كلمات متصل نوشته شده است : آسمانها
3 - نسخه مك :
3 - نسخه مك :
اين نسخه كه در كتابخانه ملك به شماره 4379 نگهدارى مىشود و كاتب آن محمد تقى بن حسين خاتون‌آبادى اصفهانى است و در سال 1056 كتابت شده ، به نسخه مج بسيار نزديك و كامل‌تر از آنست و افتادگى چندانى ندارد . به همين جهت در ضبط ابياتى كه نسخه اساس فاقد آن بود از اين نسخه استفاده شده است .
مشخصات نسخه مك
مشخصات نسخه مك
1 - نسخه با خط نستعليق زيبا و جدول‌بندى كتابت شده و در هر صفحه دنباله اشعار در دو رديف در حاشيه نوشته شده است .
2 - به متصل به كلمه بعدى نوشته شده : بثنا به جاى به ثنا - بحديث به جاى به حديث
3 - زير حرف س در بعضى كلمات سه نقطه گذاشته است : اسرار
4 - گ به شكل ك نوشته شده مثل كنج به جاى گنج - كفتار به جاى گفتار
5 - را جداى از مفعول نوشته شده : گمرهان را
6 - است متصل به كلمه قبل نوشته شده : علمست و در بعضى جاها جدا : همين است .