ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨١
ه
نيك خدا و كسى كه به مرتبه اعلاى سلوك رسيده باشد ، عنوانى براى حضرت على عليه السلام .
ويل : در عربى به معنى واى باشد كه كلمه افسوس است و به معنى عداوت و سختى و شور و هلاك
ه
ه
هاتف : آوازدهنده و فرشته كه از عالم غيب آواز دهد
هازل : بيهوده‌گو
هدهده : بانگ كبوتر و بانگ كردن شتر و مرغ
هدى : راستى و راه راست نمودن
هزبر : شير درنده
هزج : آواز با ترنم خوشايند و نام بحرى از بحور شعر چون سرودهاى عرب اكثر به اين وزن است اين بحر به اين اسم مسمى گرديد . وزنش هشت بار مفاعلين است . به لحاظ زحافات اصناف آن بسيار است .
هزل : سخن بيهوده و مسخرگى
هزيمت : شكست
همام : مهتر قوم و مرد بزرگ
همبر : قرين و نظير
همت : مجازا به معنى دعا
هم‌نمك : دو يا چند تن كه با هم نان و نمك خورند
هوا : آرزو و اشتياق و ميل نفس اماره
هوادارى : عشق و محبت و طرفدارى و حمايت
هوان : خوارى و بىعزتى - نرم و سبك گشتن
هول : خوف و بيم