ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧١
ق
ف
ف
فارس : سوار اسب و خداوند اسب
فاسق : تبهكار ، گنهكار
فاقه : نيازمندى ، فقر و تنگدستى
فتن : جمع فتنه ، جنگ و ستيز
فحول : مردان ، جمع فحل
فرّ : شأن و شوكت
فراش : جامه خواب و فرش و بساط
فرج : اندام نهانى زن و مرد
فردوس : نام بهشت و به قول بعضى طبقه اعلاى بهشت
فروغ : روشنى
فطنت : زيركى و دانايى
فغان : ناله و فرياد
فقر : مهرهء پشت
فوز : رستن و رسيدن به خوبى به مقصد و فيروزى
ق
ق
قاعد : نشسته و نشيننده
قايد : لشكركش و سردار فوج
قايم : برخاسته ، بر پا
قبه : بناى گرد چون گنبد و هرچه مثل آن باشد
قحبه : زن بدكار
قدسى : بهشتى ، پاك و منزه
قدم : پيشى در كار ، تقدم
قدم : قديم بودن ، آنچه از آغاز بوده و هست و خواهد بود ، قديم ذاتى كه نياز به غير و علت ندارد