ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٣

الف

اعلا : بلند كردن و بزرگوار كردن

افتراق : از همديگر جدا كردن ( اينجا به معنى جدا شدن )

افتقار : احتياج ، درويشى ، خوارى ، عاجزى

افراط : درگذشتن

افغان : آه و ناله

افلاس : بىچيز شدن ، يعنى به جايى رسيدن كه گويند فلسى ندارد

افنا : نيست كردن

اقبال : پيش آمدن و روى آوردن دولت به سوى كسى

اقتباس : نور گرفتن

اقران : همسران و نزديكان و همسايگان

اكثر : بيشتر

التجا : پناه آوردن

الم : رنج و درد

امساك : بخل و خست

امل : آرزو

انابت : توبه كردن و دعا خواستن و بازگرديدن به سوى خدا و بازگشتن از كارهاى بد

انباز : شريك

انديشه : ترس و بيم و اضطراب

انس : آدميان ( مفرد به معنى جمع )

انعام : نعمت دادن

انكسار : شكسته شدن و شكستگى

اهل : زن

اهلا و سهلا و مرحبا : دستور عرب است كه چون كسى از راه دور بيايد اين هر سه كلمات گويند . اهلا يعنى خوش آمدى تو اهل و اقرباى خود را ، سهلا به معنى سير كردى تو زمين نرم را و مرحبا يعنى جاى تو فراخ است .

اهل حفاظ : پرهيزگاران ، صاحبان حميت و مروت يا كسانى كه شايسته مروت باشند ( ب