ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٩

تعليقات فارسى

13 / 216 : مردم : به معناى مفرد و در ترجمه امرئ به كار رفته و در مصراع بعد هم ضمير مفرد براى آن آمده است .

18 / 216 : بيت تعقيد دارد : درد مردان را از خواهش ايشان ، زانچه مىخواهند ، دوا بساز ، واثق باش با پرسندگان . ترجمه بيت عربى چنين است : « علاج كن مردمان را به آنچه گمان مىكنى به اينكه ايشان مىخواهند از تو و اعتماد كن به كسى كه پرهيز مىكند . » احتمال دارد به جاى پرسندگان ، در اصل ترسندگان بوده است .

20 / 216 : مصراع اول تعقيد دارد و ضبط نسخه‌ها هم يكسان است . معنى مصراع عربى اينست كه « باش مخالف در ضمير خود براى مثل او » . يعنى مخالفت با او را پنهان كن تا فرصتى بدست آورى و او را شكست بدهى .

25 / 216 : بيت تعقيد دارد . معنى بيت عربى اينست كه امانت را رعايت كن و كسب كن با اداى آن امانت دو بهره را ، يكى آمرزش و ديگرى ياد تو كه بلند مىگردد .

28 / 216 : اگر از عشيرهء خود عارى و تنها شدى ، چون تو غريب و ناتوان هستى ، از قومى ديگر جاه‌جو . ناتوان را با توان در بيت قبل قافيه كرده كه ايطاء جلى و از عيوب قافيه است .

29 / 216 : تعقيد دارد . معنى بيت عربى اينست كه چون اختصاص يا بى از غنا به فضيلتى ، براى هر حالى دولتى است كه از آن حال توقع مىرود .

34 / 216 : سترپوش جرم او شو : بر جرم او پرده‌پوشى كن حتى اگر به عظمت كوه باشد . گر بود كوه گران در ترجمه ( التى هى اقطع ) آمده كه به معنى آنچه بيشتر باعث جدايى مىشود است .

1 / 219 : تلميح به آيه شريفه : « قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ . » ( الانفال : 38 )

2 / 219 : تلميح به آيه شريفه : « لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً » ( الزمر : 53 )

2 و 1 / 221 : ايطاء دارد و « كه هست و برترست » را با هم قافيه كرده است . نسخه‌هاى مج و شخ فاقد اين قطعه هستند و سه نسخه ديگر نيز يكسان ضبط كرده‌اند .

1 / 222 : ترجمه لفظى مصراع دوم چنين است : و نمىبينى مرا كه بر آن حسرت خورم .

4 / 222 : ترجمه لفظى مصراع دوم چنين است : پس داخل نمىشود در من خوارى و نه لاف زدن .

2 / 223 : ترجمه مصراع دوم رسا نيست . معنى آن اينست كه « پس شكر از آن چون پشت كند ،