ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٨

تعليقات عربى

به بيت 210 فارسى در ديوان حاضر )

4 / 46 : اگر باشد كلام تو از نقره ، اى نفس ، همانا سكوت از طلاست .

3 / 47 : به زودى خواهد گشاد خداوند به چيزى نافع در آن براى مثل تو راحتها از رنج .

1 / 48 : مخاتلة : فريب دادن و مؤاربة : با كسى دستان آوردن [ ميبدى ، ص 305 ]

2 / 51 : نهى جمع نهية : خرد [ ميبدى ، ص 278 ]

3 / 51 : هذى : براى اشاره به مؤنث [ ميبدى ، ص 278 ]

9 / 51 : پس خضاب كرده مىشود از ما ريشها به خونها مانند خضاب كردن عروس به لباسهاى او .

2 / 53 : رسم : نشان‌سرا ، مىگذرم بر نشان‌سراى خويش بعد از مرگ او ، گويا مىگذرم بر نشان‌سراى مردى كه خويشى ندارم با او . [ ميبدى ، ص 313 ] - رمس : قبر ( ضبط مل با ترجمه فارسى سازگارتر است )

3 / 65 : فظيع : شديد شنيع - عطبطب : هلاك‌كننده [ ميبدى ، ص 342 ]

2 / 66 : لا يعابا : نكوهش كرده نشود [ ميبدى ، ص 354 ] ( ضبط مل با ترجمه فارسى سازگارتر است )

3 / 79 : نيست مر شما را آنچه خواهيد شما و خواهم من . بلكه آنچه خواهد زنده‌كنندهء ميراننده .

[ ميبدى ، ص 384 ]

2 / 80 : تاقت ، توق و توقان : آرزو خواستن [ ميبدى ، ص 378 ]

1 / 85 : احايين : جمع أحيان ( زمانها ) [ ميبدى ، ص 386 ]

1 / 86 : هياج : حرب و در بيت بعدى هياج به معنى شتر مست . جمع هائج [ ميبدى ، ص 388 ]

7 / 86 : مصراع دوم : شهيدا من شاخب الاوداج ( يا آيد مرگ شهيدى را كه رونده باشد خون از رگهاى گردن او ) [ ميبدى ، ص 389 ]

1 / 91 : نگاه كنيد : شرح ميبدى ، [ صفحه 397 ]

3 / 92 : و لا ترج : تأخير مكن [ ميبدى ، ص 412 ]

1 / 98 : قرما هبرزيا : مهترى نيكو [ ميبدى ، ص 402 ]

4 / 98 : ساير ، مسايرة : با كسى رفتن . ( هرآينه به حقيقت رفت با ايام به هشيارى و چاره ) [ ميبدى ، ص 403 ]

4 / 98 : تزهى : كبر مىكند [ ميبدى ، ص 403 ]