ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٧

شرح نسخه بدلها ( فارسى )

2 / 151 : دا :

سلامت يافتى شبها و بس معذور از آن گشتى * به نزد صفوت شبها كدورت مىشود حاصل

2 / 151 : شخ :

سلامت دار شبهايت وزان مغرور گرديدى * ز بعد صافى شبها كدورت مىشود حاصل

2 / 153 : شخ ، دا ، مج : چون به كس روى آورد او روى گرداند ز دين ( ضبط مك با بيت عربى نزديك‌تر است )

8 / 162 : مك : يا شكايت آورد

8 / 162 : شخ : جور روزگار

1 / 168 : مك :

كار آسان كن كه جمله كارها * در كف ايزد بود مقدار آن

2 / 168 : شخ : آن امر نهان

2 / 168 : مل : آينده را هم

2 / 168 : دا و مل : دفع كردن يك‌زمان

4 / 169 : شخ و مل : مرا گوش باشد

4 / 169 : دا : مرا هست هوشى

4 / 169 : مك و مل : هم متن عربى هم ترجمه فارسى ( نبات سير )

4 / 169 : دا : متن عربى ( ثياب السير ) ترجمه فارسى بدون نقطه

1 / 174 : دا : كردم اسير

3 / 174 : دا : بر فراش افتاده مىبينم كه قتلم مىكنند

3 / 174 : مك : مىيابم كه كى

4 / 174 : شخ ، دا ، مل : حضرت پيغمبر اندر خواب خوش بوده بغار

6 / 176 : دا : با من اندر حرب استادند

4 / 183 : شخ :

نفس خود را صبر فرمودم به جهد و سعى خويش * زانكه من از خلقهاى خود خبيرم دايما

2 / 185 : مل : به هر مرد رستگار

5 / 185 : دا و مل :

دارم خيال آنكه چو آيم به جنگ تو * گريند بر جنازه تو خلق زارزار

6 / 185 : دا و مل :

ضربى كزو گشاده شود بندهء ( مل : بندها ) ز بند * هنگام جنگ ياد كنندش به روزگار