ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٧

( 256 ) [ ما اعتاض باذل وجهه بسؤاله * عوضا و لو نال المنى بسؤال ]

( 254 ) [ مشركان را ديدم و كردند بر ما بىرهى * كينه آوردند در غى و ضلالت سوى ما ]

( 254 ) [ مشركان را ديدم و كردند بر ما بىرهى كينه آوردند در غى و ضلالت سوى ما ]

مشركان را ديدم و كردند بر ما بىرهى * كينه آوردند در غى و ضلالت سوى ما

جمله مىگفتند ما بيشيم چون جنگ آوريم * بامداد خوف با تيغ طويل پرجلا

گرچه گمراهيد و بر ما فخر هم مىآوريد * بهر حمزه هست او در غرفه عرش علا

عتبه را كشتم به روز بدر با تيغ دو سر * كشتم او را هم كه جهدى داشت هنگام وغا

كشته‌ها بگذاشتم در بدر از آن لشكر بسى * رفتم از دنبال مردان هزيمت در قفا

كشتم آخر قوچ ايشان را چو آمد پيش من * طلحه را در جلوه افكندم روان شكر خدا

چون فتاد آن بىجگر در دو ازو برداشتم * تيغ تيز خود كه نو شد صيقل آن از صفا

بانمك بوده است گويى تيغ من آميخته * زانكه رخشان است همچون برق در شام دجى

( 255 ) [ لنقل الصخر من قلل الجبال * احبّ الىّ من منن الرجال ]

( 255 ) [ لنقل الصخر من قلل الجبال احبّ الىّ من منن الرجال ]

لنقل الصخر من قلل الجبال * احبّ الىّ من منن الرجال

يقول النّاس لى فى الكسب عار * فقلت العار فى ذلّ السؤال

بلوت الناس قرنا بعد قرن * و لم ار مثل مختال بمال

و ذقت مرارة الاشياء طرا * فما طعم امّر من السؤال

و لم ار فى الخطوب اشدّ هولا * و اصعب من معاداة الرجال

( 255 ) [ سنگ بركندن مدام از قله‌هاى كوهسار * پيش من بهتر بود از منّت اهل جهان ]

( 255 ) [ سنگ بركندن مدام از قله‌هاى كوهسار پيش من بهتر بود از منّت اهل جهان ]

سنگ بركندن مدام از قله‌هاى كوهسار * پيش من بهتر بود از منّت اهل جهان

مردمان گويند با من اينكه در كسب است عار * عار گفتم هست در خوارى خواهش از كسان

مبتلا گشتم ميان مردمان بسيار قرن * من نديدم مثل مكر مالداران زمان

آزمايش را چشيدم تلخى اشيا بسى * تلخ‌تر از خواست چيزى نيست ديگر بىگمان

من نديدم در بلاها و مصيبت‌ها و هول * سخت‌تر كارى ز بغض و دشمنى مردمان

( 256 ) [ ما اعتاض باذل وجهه بسؤاله * عوضا و لو نال المنى بسؤال ]

( 256 ) [ ما اعتاض باذل وجهه بسؤاله عوضا و لو نال المنى بسؤال ]

ما اعتاض باذل وجهه بسؤاله * عوضا و لو نال المنى بسؤال

و اذا السؤال مع النوال وزنته * رجح السؤال و خفّ كلّ نوال

و اذا ابتليت ببذل وجهك سائلا * فابذله للمتكرّم المفضال

ان الكريم اذا حباك بموعد * اعطاكه سلسا به غير مطال