ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٦

( 254 ) [ رأيت المشركين بغوا علينا * و لجّوا فى الغواية و الضلال ]

از ايشان خواند جمعى را و بشنيدند آن از وى * طريق گمرهى را هست اسباب جدايىها

به وقت چاشت نزديك كنار دوزخ افتادند * به كارى سخت با شور و شغب از دشمنى اعدا

( 253 ) [ الحمد للّه الجميل المفضل * المسبغ المولى العطاء المجزل ]

( 253 ) [ الحمد للّه الجميل المفضل المسبغ المولى العطاء المجزل ]

الحمد للّه الجميل المفضل * المسبغ المولى العطاء المجزل

شكرا على تمكينه لرسوله * بالنصر منه على البغاة الجهل

كم نعمة لا استطيع بلوغها * جهدا و لو اعملت طاقة مقول

لله اصبح فضله متظاهرا * منه علىّ سألت ام لم أسأل

قد عاين الاحزاب من تأييده * جند النبى ذى البيان المرسل

ما فيه موعظة لكل مفكّر * ان كان ذا عقل و ان لم يعقل

( 253 ) [ حمد و شكر آن ايزدى را كو جميل و مفضل است * او رساننده است و مايل بر عطاى بيكران ]

( 253 ) [ حمد و شكر آن ايزدى را كو جميل و مفضل است او رساننده است و مايل بر عطاى بيكران ]

حمد و شكر آن ايزدى را كو جميل و مفضل است * او رساننده است و مايل بر عطاى بيكران

شكر كو داده است تمكينى رسول خويش را * نصرت از خود داد او را بر گروه جاهلان

اى بسا نعمت كه نتوانم به شكر آن رسيد * گرچه سازم صرف هر طاقت كه دارم در زبان

مر خدايى را كه شد پيوسته ظاهر فضل او * بر من از وى هرچه جستم يا نجستم در جهان

بىگمان ديدند احزاب از چنين تاييد او * لشكر پيغمبر مرسل كه هست او ذو البيان

در چنين صورت بسى پند است اهل فكر را * گر بود عاقل و گر هم باشد از لا يعقلان

( 254 ) [ رأيت المشركين بغوا علينا * و لجّوا فى الغواية و الضلال ]

( 254 ) [ رأيت المشركين بغوا علينا و لجّوا فى الغواية و الضلال ]

رأيت المشركين بغوا علينا * و لجّوا فى الغواية و الضلال

و قالوا نحن اكثر اذ نفرنا * غداة الرّوع بالاسل الطّوال

فان تبغوا و تفتخروا علينا * بحمزة و هو فى الغرف العوالى

فقد اودى بعتبة يوم بدر * و قد اودى و جاهد غير آل

و قد فلّلت خيلهم ببدر * و اتبعت الهزيمة بالرجال

و قد غادرت كبشهم جهادا * به حمد الله طلحة فى المجال

فتلّ بوجهه فرفعت عنه * رقيق الحد حودث بالصقال

كأنّ الملح خالطه اذا ما * تلظّى كالعقيقة فى الظّلال