ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٦

( 238 ) [ قومى اذا اشتبك القنا * جعلوا الصدور لها مسالك ]

( 234 ) [ ارى امرا تنقّض عروتاه و حبلا ليس بالحبل الوثيق ]

ارى امرا تنقّض عروتاه * و حبلا ليس بالحبل الوثيق

( 234 ) [ ديدم اين سررشته كار خلاف منقطع همچو آن حبلى كه بر وى كس ندارد اعتماد ]

ديدم اين سررشته كار خلاف منقطع * همچو آن حبلى كه بر وى كس ندارد اعتماد

( 235 ) [ تغرّبت أسأل من عنّ لى من الناس هل من صديق صدوق ]

تغرّبت أسأل من عنّ لى * من الناس هل من صديق صدوق

فقالوا عزيزان لا يوجدان * صديق صدوق و بيض الانوق

( 235 ) [ غربت گزيدم و همه جا كردم اين سؤال تا هست دوستى كه بود بر ره صواب ]

غربت گزيدم و همه جا كردم اين سؤال * تا هست دوستى كه بود بر ره صواب

گفتند از نفاست و عزت نگشت يافت * يارى كه راستگوست دگر بيضهء عقاب

( 236 ) [ اشدد حيازيمك للموت فان الموت لاقيكا ]

اشدد حيازيمك للموت * فان الموت لاقيكا

و لا تجزع من الموت * اذا حلّ بواديكا

( 236 ) [ حزم و انديشهء تو از مرگست مىرسد بىشكى به بردن تو ]

حزم و انديشهء تو از مرگست * مىرسد بىشكى به بردن تو

جزع و بىدلى مكن از مرگ * چون فرود آيد او به مسكن تو

( 237 ) [ كما اضحكك الدهر كذاك الدهر يبكيكا ]

كما اضحكك الدهر * كذاك الدهر يبكيكا

فقد اعرف اقواما * و ان كانوا صعاليكا

مساريع الى النّجد * ة للغىّ متاريكا

( 237 ) [ همچنين كاين دهر مىخنداندت همچنان آخر بگرياند ترا ]

همچنين كاين دهر مىخنداندت * همچنان آخر بگرياند ترا

راستى ديدم بسى اقوام را * گرچه بودندى فقير و بينوا

همت ايشان سوى جاه رفيع * گمرهى را ترك كرده مطلقا

( 238 ) [ قومى اذا اشتبك القنا جعلوا الصدور لها مسالك ]

قومى اذا اشتبك القنا * جعلوا الصدور لها مسالك